Bob

20150627_073610Vorige week heb ik Bob ontmoet. Een Italiaan, jong, energiek, donker als de nacht en gezegend met smachtende bruine ogen. Liefde op het eerste gezicht, echt waar. Maar al gauw bleek Bob nogal een zeur te zijn. Als hij geen aandacht krijgt, begint hij te piepen en hij gaat net zolang door totdat iemand, wie dan ook, hem een aai over de bol geeft. Heb ik trouwens al verteld dat Bob een Labrador is? Van het eenzame soort. Een groot deel van zijn dag moet hij doorbrengen in een kooi. Weliswaar met een eigen huisje, een parasol en voldoende water en voedsel, maar toch. Ik vind het zielig en Bob vindt zichzelf het zieligst van allemaal. Want Bob blijkt wreed gescheiden te zijn van zijn gezin. Mevrouw Bob is een vermoeide, donkerharige schoonheid en is met haar 6 kinderen verbannen naar de garage. Zo nu en dan sleept zij zichzelf naar buiten en bekijkt haar dartelende kroost van een afstandje. En daar waar Bob wild enthousiast is om haar te zien, keurt mevrouw haar man geen blik waardig. Blijkbaar pissig, omdat ze alleen staat voor de opvoeding van de kinders. Toch doet Bobby-boy er alles aan om zich bij het gezin te voegen. Op een zonnige middag heeft meneer een gat onder het hek gegraven. Met succes, want al snel dartelde hij rond in de siertuin van zijn baas. Die daar niet gecharmeerd van was en helaas zat Bob al weer gauw achter de tralies. Te piepen, tot wanhoop van de omgeving. Ik heb het een week mogen aanschouwen en ik verwacht nog weinig vreugde in het leven van Bob. Zijn vrouw hoeft hem niet meer en de kinderen zullen over niet al te lange tijd worden verkocht. Gedwongen tot levenslange opsluiting in het hok, met iedere avond een half uurtje vrij rond lopen in de tuin. Arme Bob.

Alternatieve tupperwareparty

speeltjeTja, als je één keer iets hebt geschreven over een seksgerelateerd onderwerp, dan kan je de alternatieve tupperwareparty niet langer op de plank laten liggen. Mijn vingers jeuken al jaren om hierover iets te typen, maar ik was altijd bang dat iemand zich in het verhaal zou kunnen herkennen. Lekker belangrijk, want waar maak ik me eigenlijk druk om. Het moet er toch een keer uit, anders blijf ik er nachtmerries van houden.

Imagine this: een saaie, onopvallende, struise vrouw die er jaren ouder uitziet dan dat ze in werkelijkheid is. Het glas altijd half leeg, of beter gezegd de bodem is negen van de tien keer ernstig in zicht. Een vrouw die de meest aantrekkelijke man/vrouw een minderwaardigheidsgevoel kan aanlullen. Zo’n vrouw dus. En op een dag vertelt deze vrouw op de voor haar bekende, monotone wijze over een party die zij had bijgewoond. Ik denk dan aan een onschuldige onderwerpen als huishoudelijke noodzakelijkheden of desnoods make-up. Maar nee, het ging om andersoortig plastic. Met bewegende onderdelen en wat je daar dan allemaal niet mee kan uitspoken. Alleen. En verdorie, ik denk in beelden. Dus sindsdien, als ik haar ergens tegenkom, krijg ik het beeld op mijn netvlies van een vrouw die op de vrijdagavond haar meidenkast opengooit, de plastic voorraad bekijkt en denkt: ‘waar heb ik vanavond zin in!’. Houd je gezicht dan maar eens in de plooi, ik groet haar dan ook altijd met een grote glimlach op mijn gezicht. En ondertussen weet ik dat er weer een slapeloze nacht zit aan te komen.

Het meisje met de 3 hoogtepunten

DSC_0040Seks en aanverwante zaken, onderwerpen waar ik liever niet over schrijf. Toch werd ik tot voor kort omringd door mensen die mij graag wilden vertellen over hun seksleven, dit tot grote hilariteit van enkele van mijn collega’s. Vaak vond men het nodig om het verhaal aan te dikken met levendige beschrijvingen van intieme onderdelen van de love-interest van het moment, waardoor ik voor de rest van mijn leven ben opgescheept met allerlei akelige beelden van mensen die ik eigenlijk niet ken. Tegenwoordig kap ik gesprekken over seks af en slaap ik een stuk rustiger. Helaas kan je wildvreemden niet verbieden om in jouw nabijheid over hun seksleven te spreken. Dus zo kwam het, dat ik onlangs in Amsterdam op een knus terras werd verblijd met een intiem gesprek tussen een stel dat naast mij zat. Ging het eerst nog over onschuldige zaken als een verbouwing en de aanwezigheid van zijn kind in het huis, daarna ging de jongedame los met de stellige verklaring dat zij morgen ongesteld zou worden. Was voor hem ook nieuw, wat mij deed geloven dat ik getuige was van een prille relatie. En vervolgens deed ze er nog een schepje bovenop door te vertellen dat zij de dag voorafgaande aan de heugelijke gebeurtenis, altijd 3 orgasmes heeft. Ik dacht dat ik het niet goed verstond, maar gelukkig herhaalde ze het nog even. En dan gaat het in mijn hoofd meteen los. Waarom 3x en hoe? Gebeurt het spontaan, terwijl ze een pond gehakt staat af te rekenen bij de slager of slaat ze de hand aan zichzelf? Hij had er in ieder geval niets mee te maken, want ook voor hem was dit een openbaring. Nu vond ik het een verkapte uitnodiging, maar die boodschap ging blijkbaar volledig aan hem voorbij. Of ze was die dag al 3 keer geweest en past een 4e keer niet in de regelmaat. In ieder geval gingen ze na wat geknuffel elk een andere kant op met de fiets, mij alleen achterlatend op het terras met mijn ongebreidelde fantasie. Ik vraag me alleen nu wel af of ze inderdaad de volgende dag ongesteld is geworden. En hoe het met de slager is.

Midlife crisis

DSC_0553

Soms gebeuren er dingen in je omgeving, waardoor je je gaat afvragen of er zoiets bestaat als een midlife crisis voor vrouwen. En jawel, volgens Google bestaat het. Niet dat je heel erg blij wordt van de teksten die op internet staan. Daar waar mannen in hun midlife crisis een lekker jong ding scoren en in een Ferrari gaan rondcrossen, zoeken de vrouwen spirituele verdieping in hun leven of gaan ze iets creatiefs doen. Belachelijk! Je denkt toch niet dat ik, mocht mij zo’n crisis overkomen, ga pottenbakken bij de wicca-vereniging. Of wat ze in een spirituele omgeving ook maar mogen doen. Ik wil ook gewoon een lekker jong ding, daar kan ik vast wel iets verdiepend creatiefs mee uitvoeren. In een Ferrari.

Nu blijkt dat maar een kwart van de mannen en vrouwen in de kritieke leeftijdsfase last te krijgen van een midlife crisis en ik vermoed dat ik niet bij die 25% zal horen. Voor het lekkere, jonge ding is dat ook veel beter. Want als ik mezelf een beetje ken, dan is de kans groot dat mijn moederlijke instincten komen bovendrijven. Ik zie het helemaal voor me, het joch gaat bevallig halfnaakt op de bank hangen en dat ik dan lekker zorgzaam iets ga zeggen als ‘liefje trek iets aan, straks vat je kou’. Om vervolgens een sjaal voor het arme schaap te gaan zitten breien. Toch nog iets creatiefs, maar dan zonder de nodige verdieping. En met de Ferrari is het moeilijk boodschappen doen. Klinkt verdomd saai, nu ik het teruglees. Misschien moet ik toch maar een midlife crisis gaan faken.

Hallo wereld!

Leuk, zo’n kop die al door wordpress is bedacht. Hoef ik er zelf niet meer over na te denken en kan ik me bezig houden met inrichten van mijn nieuwe uitlaatklep. Een beetje kleur, veel columns en zo min mogelijk aan fotografie. Voor dat laatste houd ik  mijn Instagram- en Tumblr-account in stand.