Aankleden

armrekNu ik vorige week heb gemeld dat ik een bloemetjesjurk heb gekocht, voel me ik me toch wel verplicht om te melden of ik ooit nog eens een bloemetjesgeval zal dragen. Het antwoord op die vraag is ja. Daar kan ik het bij laten, maar dan wordt het wel een hele korte column. Bovendien, er valt nog wel wat te vertellen over dé jurk. Want hoewel het ding mij prima staat, is het wel eentje met een gebruiksaanwijzing. Ik had gehoopt op een stretcherig exemplaar die je gemakkelijk over je hoofd gooit en dan over de rest van je lijf kan draperen. Niets is minder waar, het ding heeft een rits aan de achterzijde en dan van het soort waarbij je eigenlijk een ander nodig hebt om je fatsoenlijk aan te kleden. Tegenwoordig ben ik veel alleen ’s ochtends, dus ben ik op mijzelf aangewezen om de jurk aan te trekken. Ik heb geoefend en weet nu dat ik een half uur eerder moet opstaan, wil ik op tijd én aangekleed op kantoor aankomen. Want ik ben helaas geen slangenmens. Ik kan in ieder geval niet met de ene hand over mijn schouder, de andere hand aanraken die zich in de rits-dichtmaak-modus bevindt. Die zit ergens ter hoogte van mijn billen, want dat is het startpunt van de rits. Het lukt me om met die ene hand de rits halverwege de rug te krijgen en dan moet de andere hand het overnemen. Wat niet lukt. Dus ik moet de jurk wat opsjorren richting nek, zodat de rits in het bereik komt van de schouder-hand. Wat weer tot gevolg heeft dat de F-jes omhoog worden gestuwd waardoor er een tepel in mijn oog zit te prikken. Waar ik dan weer geen behoefte aan heb, mijn hoofd tussen de eigen borsten. Ook niet tussen andermans borsten, trouwens. Ben tenminste nog nooit een stel tegengekomen waar ik mijn hoofd in wens te begraven, maar dit geheel terzijde. Uiteindelijk heb ik het gepresteerd om in verhitte toestand de rits dicht te krijgen en de rondingen weer op de juiste plekken in de jurk te duwen. Na een half uur bijkomen, heb ik me weer uit de jurk gewurmd. Hij hangt nu in de kast te pronken, te wachten op het moment dat ik het aandurf om ‘m aan te trekken. Misschien moet ik eerst maar eens op zoek naar een vrijwilliger die mij ’s ochtends wil aankleden. Een personal assistent, to dress and undress. Dus, wie? Graag melden voor 5 januari a.s., want ik heb het verzoek gekregen om op die dag de jurk te dragen. Geen idee waarom, maar het verzoek kwam van een Brabander. En die kan ik nu eenmaal niets weigeren. Uw sollicitatie zie ik daarom graag tegemoet…..

Handig-voor-als-je-niet-zelf-je-rits-van-je-jurk-kan-dicht-maken_1420288370-van-printil

Als niemand zich meldt, dan bestaat er gelukkig nog de single-survival-kit

Een gedachte over “Aankleden

  1. Pingback: Maandag – Marita's overpeinzingen

Reacties zijn gesloten.