Flexheks

Ik heb een heel lief imago. Meestal. De collega’s in Groningen noemen mij soms een heks(je) en een enkele collega in Amstelveen heeft inmiddels ook kennis mogen maken met mijn heksenkant. Maar dat zijn dan ook mensen die daarom vragen, want ik ben echt wel lief. Meestal. Als je doet wat ik van je verwacht.
Bij deze een column uit de oude doos, ooit eens geschreven voor de collega’s in Groningen. Blij als ze al waren met de invoering van flexplekken, hadden ze  ook nog het nodige met mij te stellen.

heksToen we een aantal maanden geleden begonnen met de flexplekken zijn er een paar huisregels afgesproken. Eén daarvan heb ik als volgt met mijn team in woord en geschrift gedeeld : “Gij zult niet eten op de werkplek. Moet er een boterham, een kruidkoek, een fruithapje of een andere vorm van voedsel worden genuttigd, dan dient dit te gebeuren bij de daarvoor bestemde tafels. Lunchen doet men bij voorkeur in het restaurant.” Van teamleiders wordt verwacht dat zij ervoor zorgen dat de gemaakte afspraken worden nagekomen en voor wat betreft het bovenstaande heb ik mij enthousiast van mijn taak gekweten. Een ieder die, al dan niet geheel onbewust, achter het bureau op een broodje zit te kanen, wordt door mij bestraffend toegesproken. Het komt zelfs voor dat ik vanachter mijn bureau mensen hoor kauwen en van grote afstand over de afdeling de vraag krijs wat er wel niet wordt gegeten achter de PC. Het resultaat is dat ik, Eucalypta de tweede, er een waar schrikbewind op na houd. Zodra ik een voet over de drempel heb gezet, zie je mensen schichtig hun boterhammen verstoppen onder het bureau en hopen ze dat ik het niet heb gezien. Helaas, net als Sinterklaas zie ik alles. Eén blik van mij is nu voldoende om mensen te zien afdruipen richting de koffietafel. En zo hoort het ook! Maar wat ik lees ik vandaag tot mijn grote verbazing in de nieuwste editie van ons bedrijfsblad? Er wordt her en der in het land rustig achter het bureau een lunchje weggewerkt! Wie van mijn collega’s laat de teugels vieren en heeft driftig behoefte aan de bezem van Eucalypta? Mocht iemand nu denken dat de inhoud van het clubblad een vrijbrief is om lekker achter het bureau te gaan zitten smikkelen en smullen, dan heeft zij/hij het goed mis. Jouw werkplek is mijn werkplek en zolang ik hier werk, zal ik mijn bezem het werk laten doen. U bent gewaarschuwd!