Kramperen

vwcamper

Leuk toch, zo’n busje?

Mij lijkt het wel wat, rondtoeren door Europa in zo’n knusse Volkswagen kampeerbus.
J. schiet echter meteen in een kramppositie op het moment dat het woord kamperen valt. Om vervolgens met de nodige dramatiek te vertellen over de opgedane trauma’s in zijn jeugd. Want de schoonfamilie ging graag kamperen. En dat betekende met een volgeladen auto plus vouwcaravan een lange reis van Drenthe naar Zuid-Europa. Onderweg werd er weleens overnacht op een obscure parkeerplaats langs de snelweg. Pa en ma lagen samen met de 2 jongste kinderen heerlijk te snurken in de uitgevouwde vouwwagen. De 2 oudste kinderen, waaronder J., moesten noodgedwongen in de auto overnachten. Tentharingen in het asfalt meppen bleek een probleem, vandaar. Met de tissues in de aanslag volgt een tenenkrommend verhaal hoe beide jongens op de voorbank probeerden te slapen, maar gehinderd werden door de aanwezigheid van het stuur en de versnellingspook. Dat er ook nog zwaar getatoeëerde en dikbuikige truckers rond de auto scharrelden, hielp ook niet echt, zegt J. met een trillend lipje.

Kortom, de enige keer dat wij samen hebben gekampeerd, is 14 jaar geleden in Nieuw Zeeland geweest. In een volledig ingerichte camper. Sindsdien word ik geacht hotels of appartementen te regelen met een echt bed en ruime badkamers. Best lastig, want meneer is kieskeurig. Met enige regelmaat heeft hij mij getrakteerd op een klaagzang over de lengte van het bed of de afmetingen van de douchecabine. Taferelen als: ‘ik pas toch echt niet in een bed van 2 meter lang, kijk dan! Vanaf mijn knieën lig ik buiten het bed!’ Of: ‘is het nou echt de bedoeling dat ik hier opgevouwen onder de douche sta? Wonen er in Spanje alleen maar dwergen??!’

wifi foksukDe laatste jaren is het wensenlijstje van J. uitgebreid met iets wat voor hem van absoluut levensbelang is, namelijk wifi. Hij staat nog liever in een bocht onder de douche dan dat hij het een dag moet doen zonder wifi. Helaas wil het weleens voorkomen dat er wel wifi is, maar dat die niet goed werkt. Dat levert in mijn ogen soms stuitende taferelen op. Een aantal jaren geleden hadden we een leuk huisje nabij een fjord in Noorwegen. Vier huisjes op een rij, huisje 1 had het wifisignaalding en wij zaten in huisje 4. En we hadden niet echt een geweldige verbinding. Maar om dan met laptop en al uit het zolderraam te gaan hangen om een wifisignaal op te vangen, vind ik best ver gaan. De aanwezigheid van een houtkachel, wat is het toch met mannen en een fikkie stoken, kon de pijn maar een beetje verzachten.

Onze komende reis gaat naar Spanje, van Madrid naar Bilbao. De hotels zijn al geboekt. Allemaal met wifi, waaronder maar eentje met alleen wifi in de gemeenschappelijke ruimtes. Dat gegeven alleen al leverde een gefronste blik van J. op.
Het wordt vast heel gezellig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het huisje in Noorwegen. De andere huisjes staan links, het zolderraam bevindt zich aan de rechterkant……

2 gedachtes over “Kramperen

  1. Pingback: Klein leed – Marita's overpeinzingen

  2. Pingback: Sneeuwwitje, de dwergen en een aanloopkater | Marita's overpeinzingen

Reacties zijn gesloten.