Hoogbegaafd

Met stijgende verbazing lees ik een artikel over een hoogbegaafd jongetje in Amsterdam. Hij is pas zes, maar gaat binnenkort al naar de middelbare school. Om dit heuglijke feit wereldkundig te maken, heeft papa een heel mediacircus georganiseerd op de huidige school van het kind. Kind beduusd van alle aandacht en de schooldirecteur stomverbaasd, omdat die niet was geïnformeerd over het bezoek van een aantal cameraploegen. Ondertussen is papa niet blij, omdat koning Willem-Alexander het kind nog niet heeft uitgenodigd voor een bezoek. Want in de USA wordt zo’n extreem slim kind immers uitgenodigd door de president, heel gek dat de koning niet het fatsoen heeft gehad om zich te melden. Op zo’n moment gaan bij mij de alarmbellen af. Natuurlijk mag een ouder apetrots zijn op zijn kind, maar ik vind dat deze vader een beetje doorslaat. Voor het kind is het alleen maar goed dat hij onderwijs gaat krijgen op een niveau dat bij hem past, want anders verveelt hij zich te pletter tussen de andere zesjarigen. Maar om nu de publiciteit te gaan zoeken? Wat voor druk leg je het kind op?

Met een paar hoogbegaafde kinderen in de familie weet ik dat het voor een jong kind niet gemakkelijk is om ‘anders’ te zijn. Ze zijn stukken slimmer dan hun leeftijdgenoten, vinden daardoor geen aansluiting in de klas en worden al gauw betiteld als een buitenbeentje. Bovendien zie je, vreemd genoeg, vooral bij andere ouders de nodige jaloezie en competitiegedrag ontstaan. ‘Onze Betty is anders ook heel slim, ze had deze week geen fouten in haar rekentoets.’ Als het hoogbegaafde kind een keer een misser maakt, waarschijnlijk omdat het zich door verveling absoluut niet interesseert voor het onderwerp van een toets, zie je de omgeving al meewarig lachen. ‘Ja, ja en dat noemen ze dan hoogbegaafd.’
Zoeken hoogbegaafde kinderen op het intellectuele vlak vooral aansluiting bij oudere kinderen, sociaal-emotioneel gezien gedragen ze zich over het algemeen conform hun leeftijd. De boze buitenwereld lijkt dat niet altijd te begrijpen. Plat gezegd: een zesjarige zal zich, ondanks het feit dat hij een paar klassen overslaat, nog niet gaan interesseren voor seks.

Ik hoop dat dit jongetje het ontzettend naar zijn zin zal hebben op de middelbare school en genoeg uitdaging gaat vinden in de lesstof. Maar ik hoop eveneens dat zijn ouders hem een kind van zes laten zijn en goed in de gaten houden dat hij zich op sociaal-emotioneel vlak ook goed kan ontwikkelen. Het geluk van een kind is belangrijker dan een bezoekje brengen aan de koning. Toch?