Zwerver

Eigenlijk schaam ik me ervoor. Dat ik soms geïrriteerd ben als alweer diezelfde daklozenkrantverkoper voor de supermarkt staat. En dat ik me daar dan weer ongemakkelijk onder voel, maar dat ik ook niet van plan ben om bij elk bezoek aan de supermarkt een krantje te kopen. Ik heb ook altijd het idee dat de supermarkt de dakloze in kwestie ’s ochtends om 8 uur bij de ingang zet, om hem ’s avonds om 10 uur weer binnen te stallen. Naast de tulpen en perssinaasappeltjes. Elke keer neem ik me voor om te bedenken dat die man daar ook niet voor zijn plezier staat. Alleen, als je een lange werkdag achter de rug hebt en moe bent, dan vraag je je toch af of die man niet eens een keer ergens anders kan gaan staan. In een andere buurt, bij een andere supermarkt. Om vervolgens dat weer een slechte gedachte van mezelf te vinden, wie weet wat de omstandigheden zijn geweest waardoor deze man dakloos is geworden.

Jaren geleden hadden wij een klant die eens in de maand een bezoek bracht aan ons kantoor. Een zwerver met een fiks drankprobleem en een haveloze hond. Als hij het kantoor binnenkwam, deinsden  de dames aan de balie uit veiligheidsoverwegingen al achteruit. Want hij was agressief, eerst verbaal en er kwam altijd een moment waarop hij met de hondenketting op de balie begon te meppen. Hij sliep vaak in het fotohokje op het station en zorgde voor de nodige overlast. In een strenge winter heeft hij de nacht buiten doorgebracht en is doodgevroren. Dat gegeven op zich is al triest genoeg, maar ook de geschiedenis van de man bleek intriest te zijn. Eens in zijn leven had hij namelijk een baan, een vrouw en een kind. Hij had een goed leven totdat zijn vrouw plotseling kwam te overlijden. Hij kon niet omgaan met dat verlies, begon te drinken en verloor baan en huis. Het begin van een zwervend bestaan, ook zijn kind kon niet meer tot hem doordringen. Ook al is het zeker 25 jaar geleden, ik denk nog regelmatig aan het trieste lot van deze man.

Ook al zit het soms ver weggestopt, in iedere zwerver schuilt een mens. Een mens met een levensverhaal dat vaak niet mooi is. Ik heb niets te klagen in mijn leven, dus ik mag me ook niet ergeren aan het feit dat een daklozenkrantverkoper bij mijn supermarkt zijn ding staat te doen. Binnenkort maar weer eens een krantje kopen.

2 gedachtes over “Zwerver

    • Dankjewel! Als ik een keer iets serieus schrijf, krijg ik meteen het commentaar dat men de humor mist. Dus houd ik het meestal bij een blog met een knipoog. 🙂

      Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.