Feminist

Ligt het aan mij of is men in de media de laatste tijd heel erg veel bezig met feminisme? Volgens mij gingen de sluizen (weer) open op het moment dat het fenomeen ‘manspreading’ op het toneel verscheen, met dank aan de gemeente Madrid die het mannen verbiedt om wijdbeens te zitten in het openbaar vervoer. Een groep feministen had hier last van, want dat wijdbeens zitten is een duidelijk teken van mannelijke dominantie. En ik altijd maar denken dat het gewoon lekkerder zit voor zo’n man, ik kan me zo voorstellen dat je de boel dan even fijn de ruimte kan geven. We mogen blij zijn dat de man niet heel blijmoedig ook nog zijn hand in zijn broek steekt. Maar goed, als je er naast wil gaan zitten, kan je ook vriendelijk vragen om wat plaats te maken. Op het bankje, niet in zijn broek. Alsof vrouwen nooit veel ruimte in beslag nemen in de openbare ruimte. Ik kom ze toch regelmatig tegen in de trein, met 20 tasjes van de Primark om zich heen gestald. Klim daar maar eens overheen.

Oké, dan heb je dus vrouwen die zich boos maken over mannelijke dominantie, vervolgens krijg je een man die zich feminist noemt, maar vindt dat vrouwen meer naar mannen moeten luisteren en daar zijn andere man/vrouw-feministen het weer niet mee eens. En zo ligt iedereen met elkaar overhoop en ondertussen verandert er geen ene malle moer. Wat feminisme betekent kan iedereen opzoeken, voor mij betekent het gelijkwaardigheid, vrijheid, respect en zelfbeschikking. Dat geldt trouwens niet alleen voor man-vrouw, maar ook voor religie, seksuele geaardheid, huidskleur, ras en afkomst. Maar laat ik het voor nu bij feminisme houden. Kijk, ik vind niet dat ik naar mannen moet luisteren. Ik luister alleen naar mensen die iets zinnigs te melden hebben. Ik vind wel dat er, zichzelf feminist noemende, vrouwen zijn die erg zeuren en ook niet staat zijn om andere vrouwen te respecteren. Neem alleen maar het gezeik dat Emma Watson over zich heen kreeg toen er een mooie foto van haar verscheen. Want half ontblote borsten betekent dat je geen feminist kan zijn. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op en is nog maar één voorbeeld van hoe sommige vrouwen hun denkbeelden aan anderen wensen op te dringen.

Een ander punt dat mij stoort in de discussie is dat vrouwen (terecht!) gelijkwaardig willen worden behandeld, maar het vervelend vinden als er ook dezelfde eisen aan vrouwen worden gesteld als aan mannen. Zoals nu bij de fitheidstest voor brandweerlieden. ‘O verdorie, ik haal die test niet. Maar ja, ik ben een vrouw en ben anders gebouwd dan een man, dus dit is niet eerlijk.’ Het spijt me, maar als er brand uitbreekt in mijn appartementencomplex dan schiet het niet heel erg op als een lid van de brandweer niet verder dan de 6e etage de trappen op kan komen. Ik woon op de 8e en ik wil gewoon gered worden door een heel fit iemand. Man óf vrouw, het zal me werkelijk een rotzorg zijn, je hebt die test maar te halen.

Natuurlijk zijn er nog veel mannen op deze aardkloot aanwezig die vinden dat een vrouw onderdanig hoort te zijn en vooral moet plaatsnemen achter het aanrecht. Mannen die seksuele intimidatie en geweld heel normaal vinden. Mannen die bij het minste of geringste roepen dat een vrouw maar verkracht moet worden. (wat zegt dat eigenlijk over deze mannen?) Iedere dag zien we dit soort shit in het nieuws verschijnen en ik denk ook niet dat dit soort gedrag uit te roeien is. Maar wij vrouwen mogen weleens beter ons best doen om elkaar te ondersteunen, in plaats van elkaar af te zeiken.
In de Volkskrant van vandaag stond een artikel over Carolee Schneemann en daarin stond het volgende:

Het hedendaagse feminisme is reactief, het reageert op incidenten, bevindt zich vaak veilig online en is erg bezig met zelfbeeld…. Geen reactie, maar actie. Niet alleen petities tekenen of verontwaardiging rondpompen in je Facebook-bubbel, maar voordoen hoe je het wél graag wil. Niet piepen over manspreading, maar doodgemoedereerd zélf wijdbeens in de tram gaan zitten. ‘Rechtvaardig jezelf NOOIT, doe wat je voelt, carry it strongly yourself’, luidde het slot van de tekst die Carolee Schneemann 42 jaar geleden uit zichzelf tevoorschijn trok. Wie doet zoiets vandaag?

En meer woorden wil ik aan dit onderwerp niet vuil maken.

cartoon-feminisme @Malcolm Evans (2011).jpg

©Malcolm Evans