Pasfoto

yagopartal

©Yago Partal

Bestaan er überhaupt mensen die wél leuk op een pasfoto staan? Het is mij in mijn 52-jarige bestaan in ieder geval nog nooit gelukt om enigszins fatsoenlijk op de foto terecht te komen. Altijd gebeurt er wel iets, onderweg van huis naar de pasfotoman. Zo herinner ik me die keer dat ik keurig gekapt op de fiets stapte om onderweg overvallen te worden door een stortbui. Haartjes vastgeplakt van de nattigheid op de kop en dan toch maar die pasfoto laten maken, omdat je een half uur later een afspraak hebt bij de gemeente voor een nieuw paspoort.

Binnenkort moet mijn rijbewijs worden verlengd. Niet dat ik ooit nog achter het stuur van een auto kruip, maar het formaat van het rijbewijs past zo handig in de portemonnee en dan heb je altijd je legitimatie bij de hand.  Kortom, vorige week ben ik de pasfotowinkel binnengewandeld. Er zijn 4 foto’s gemaakt, op 2 heb ik de ogen dicht en op een andere kijk ik ernstig scheel. De keuze is dan ook gevallen op die ene foto die ook vreselijk is, maar minder vreselijk dan de andere 3. Ten eerste zit mijn haar stom. Vandaag ga ik naar de kapper en het was misschien verstandig geweest om dat een week eerder te doen. Of na het bezoek aan de kapper de pasfoto te laten maken. Ten tweede heb ik enorme wallen onder de ogen en zie ik er vlekkerig uit. Waarom ik geen plamuur op mijn hoofd heb gesmeerd, is mij een raadsel. Ten derde heb ik een ietwat onbestemde blik in de ogen, die niet past bij de vage glimlach om mijn mond. En heb ik al gezegd dat ik een dik hoofd heb? Echt, ik heb een heel dik hoofd.
Nu ik de pasfoto met de blik van een ander bekijk, kan ik maar 1 conclusie trekken: ik zie eruit als een verlopen prostituee met een enorm strafblad. Inbraak, diefstal, dealen, moord en doodslag; alles wat een mens maar kan verzinnen, past bij mijn ‘mugshot’. Nu maar hopen dat ik de komende 10 jaar niet al te vaak mijn legitimatie moet laten zien.

Terugblik

Terugkijken op wat is geweest, vind ik meestal een zinloze activiteit. Natuurlijk kan je lekker dagdromend terugdenken aan de mooie dingen die in je leven zijn gebeurd, maar er zijn ook genoeg dingen die je liever vergeet. Of je totaal niet kan herinneren, omdat je ook weleens een saaie dag hebt. Die dagen van opstaan-douchen-aankleden- fietsen-werken-fietsen-koken-afwassen-uitkleden- naar bed. Dat soort dagen.
Wel ‘zinvol’ is het terugkijken op een blogjaar. WordPress geeft mooie statistieken die mij veel leren over ‘mijn’ lezers/volgers. Een paar cijfertjes:

  • In 2017 heb ik 50 blogs afgeleverd, die samen 5.578 keer zijn gelezen. Een gemiddelde van 111,56 lezers per blog.
  • De lezers bevinden zich in 46 landen, de top 3 bestaat uit Nederland (logisch), de Verenigde Staten (verrassend) en België (niet zo verrassend).
  • De meest populaire blogs waren Vreemdgaan (665 keer!), Bonken in Boedapest, Minnaar en Sexshop.
  • Gebruikte zoekwoorden zijn onder andere: polyamorie twee vrouwen en een man, privé strand romantisch en linksdragend.

Ik weet niet of het jullie opvalt, maar mijn lezers (jullie dus) zijn blijkbaar erg geïnteresseerd in relaties en seks. Met de nadruk op seks. Ik durf met zekerheid te stellen dat de lezers van Vreemdgaan hoopten dat ik kinky dingen aan het uitspoken was met een niet-echtgenoot. Alsof ik daarover zou schrijven, ga jullie schamen! De teleurstelling moet erg groot zijn geweest toen bleek dat de blog over de kapper ging. Een Braziliaanse kapper  weliswaar, maar toch. Maar goed, men wil dus lezen over bonken met de linksdragende minnaar in een Hongaarse sexshop, terwijl de polyamoreuze sidekick ergens op een strand romantisch ligt te doen. Ik geloof dat het een uitdagend jaar voor me gaat worden, want ik houd mijn lezers graag te vriend. Dus ook in 2018 zal ik schrijven over seks en relaties. Suggesties zijn welkom!

chaos theory of a single mom

Chaos theory of a single mom (and that’s not me)