Curling

Bij ons thuis wordt veel naar sport gekeken en zo kan het gebeuren dat je op zaterdagochtend met je duffe kop naar curling zit te kijken. Van alle Olympische wintersporten vind ik curling het meest curieus. Het is al belachelijk om met een paar ski’s aan de voeten van een springschans af te glijden om te proberen zover mogelijk van die schans ter aarde te storten, maar curling slaat alles. Waarom zou je een fluitketel over een ijsbaan willen schuiven en als extra glijmiddel een bezem gebruiken? Om daar achter te komen, leek het mij zinvol om de olympische herenfinale tussen Zweden en de Verenigde Staten toch maar te volgen. Dankzij de commentator werd het een leerzame ervaring. Want wisten jullie dat die fluitketels worden gemaakt van graniet, afkomstig van een Schots eilandje? En dat de aanvoerder ‘skip wordt genoemd (yo Skippy!) en de middenstip ‘dolly’ heet? De steen die het dichtst bij dolly ligt, heeft gewonnen. Min of meer. Langzaam gespeelde stenen staan gelijk aan agressief spel. Nu snap ik de opmerking dat Mr. T. een groot fan van de sport is.
Volgens de commentator heeft de Zweedse skip een wetenschappelijke benadering van de sport en heeft hij curling naar een ander level gebracht. Om de hoeken te oefenen, speelt hij namelijk poolbiljart. (!)
‘Ja, als hij een schaker was geweest, dan was hij grootmeester.’ Ja, en als ik kon zingen, dan was ik nu zangeres.
‘Het is een spannend potje.’ Alsof je in de plaatselijke pub naar een potje darts zit te kijken. Gast, het is de finale om Olympisch goud!
Ik heb de hele wedstrijd uitgekeken, de Amerikanen hebben gewonnen, maar erg leuk vind ik dat ‘Petanque on ice’ niet. Het enige nuttige van de sport is dat ze maximaal 38 minuten aan vergadertijd krijgen tijdens de wedstrijd. Er moet regelmatig overlegd worden over de te hanteren speltactiek en dan is het wel handig om een tijdslimiet af te spreken. Zouden we op de werkvloer ook eens moeten doen. Niet lullen maar poetsen!

curling6

Mijn angry bird-sloffen en ik kijken curling

Valentijnsdag

lady en vagebondEén keer iets schrijven over Valentijnsdag leek me wel voldoende maar de hoeveelheid spam die ik de afgelopen dagen heb ontvangen, heeft mij doen besluiten om er toch nog een paar woorden aan vuil te maken. Kijk, ik begrijp best dat de zelfstandige ondernemer graag wil verdienen aan de verliefde medemens. Er zijn vast mensen die rode lingerie gaan aanschaffen of zitten te wachten op tips over hoe je bevallig met alleen je glitter-pumps aan je partner verleidt tot het badderen in een met rozenblaadjes gevuld bad. En als de partner niet in dat verrekte bad wil gaan liggen, kan je altijd nog romantische geurstokjes aanschaffen om hem of haar te bedwelmen. Dat vind ik allemaal nog tot daaraantoe, maar de mail die ik vandaag van ECI ontving, spande wel de kroon. Het bericht begon met een hartje en de boodschap ‘We hebben een cadeautje voor je….’Dat cadeautje was €2,50 korting op de aanschaf van een boek of DVD. Aardig, totdat mijn oog viel op het boek dat werd aanbevolen. Pontificaal op het midden van de pagina, in gifgroen, een boek over het onderwerp overgewicht en obesitas. Echt een geweldig boek om iemand cadeau te doen op Valentijnsdag.

Ik zie het al helemaal voor me. Man en vrouw (ja, ik doe even doorsnee-romantiek) zitten op Valentijnsdag bij kaarsverlichting te dineren in pizzeria ‘That’s amore’.  Ze hebben samen een groot bord spaghetti met gehaktballetjes besteld, zonder bestek. Want het is natuurlijk het toppunt van romantiek om, net als Lady en de Vagebond, met je neus in de tomatensaus op zoek te gaan naar die ene spaghettisliert die jullie samen verbindt. Het verdelen van de gehaktballetjes gaat ook zonder gemor en nadat het bord is schoon gelikt, de gezichten onder de tomatensmurrie zitten en ze samen verbaasd zitten te zijn dat die ene spaghettisliert echt de allerlaatste sliert op het bord bleek te zijn, is het grote moment daar; hij gaat haar een cadeautje geven. Ze verwacht een mooie ring, maar daar is het pakje te groot voor. Misschien is het een ketting of diadeem, vol enthousiasme scheurt ze het pakpapier kapot om vervolgens geconfronteerd te worden met een boek. Een boek over het ontrafelen van mythes over overgewicht.
‘Je vindt me dik!’
‘Nee nee, lieverd, echt niet. Niet echt.’
‘Niet echt, je vindt me dus echt wel dik!’
‘Nee hoor, al begin je wel wat mollig te worden. Je zat ook nu weer behoorlijk te schransen in de spaghetti.’
‘Je had me ook gewoon een ring kunnen kopen!’
‘Voor die worstenvingertjes van jou kon ik geen passende ring vinden. Bovendien kreeg ik van ECI korting op dit boek.’
‘Je houdt niet meer van me!’ Etcetera etcetera.

En zo eindigde een romantisch etentje niet zo romantisch dankzij de bemoeienissen van ECI. Wil je de plank niet misslaan als man? Koop dan bloemen, lingerie, sieraden of chocola voor je geliefde. Altijd een veilige keuze, echt waar.

 

Bankieren

Tot voor kort deed ik thuis alle bankzaken. Man vond dat prima, als hij een internetaankoop moest doen, stond ik gereed met de bankapp om de betaling voor hem te regelen. Hij heeft ook lang niet geweten dat ik een spaarrekening voor hem had geopend. Maar omdat ik weinig thuis ben, leek het me verstandig om Man wat meer zelfstandig te maken op het bankierenvlak. Man ging schoorvoetend akkoord, want hij vond zo’n vrouw die alles voor hem regelde wel gemakkelijk. Mokkend zat hij achter zijn PC om mijn uitleg over het internetbankieren aan te horen. Want het was best lastig, met die TAN-codes en zo. Daarna moest hij van mij zelf de bankapp op zijn mobiel installeren. Vond ‘ie ook een hoop gedoe en dan heb ik hem het ‘tikkies’ uitdelen nog niet uitgelegd. Maar goed, een week later kom ik thuis en tref Man in extase aan. Want hij had een internetbestelling volledig zelfstandig afgehandeld en binnen afzienbare tijd zou er een postbode voor de deur staan met een pakje. Van Kruidvat. Kruidvat, waarvan zich 3 winkels binnen 500 meter van ons huis bevinden. ‘Ja maar, het was een internetaanbieding van scheermesjes en die kon ik natuurlijk niet laten liggen.’ Vooruit, maar sindsdien is het hek van de dam. Zijn interesse in winkelen op het wereldwijde web is toegenomen, hij heeft inzicht in zijn eigen digitale spaarvarken en betaalt zijn eigen rekeningen. Mijn grote jongen op weg naar zelfstandigheid, wie had dat ooit gedacht.
Ik denk dat hij nu wel klaar is voor de volgende les: De stofdoek. Wat is het en wat kan je er zoal mee. Ben benieuwd.