Koningsdag

Vroeger zaten wij op 30 april altijd vol spanning voor de televisie te kijken naar Koninginnedag. Koningin Juliana stond met man, kinders en kleinkinders op het bordes van paleis Soestdijk te zwaaien naar het voorbijtrekkend volk dat cadeaus kwam aanbieden. Al vond ik het paleis best een groot huis, ik vroeg me wel af waar Juliana al die rotzooi moest laten en of ze zelf nog geen pannenlappen zou hebben. Toen Beatrix koningin werd, ging de familie tijdens Koninginnedag op tournee door het land alwaar zij kennis mochten maken met plaatselijke gebruiken zoals het werpen van toiletpotten. Geen verbetering, vond ik. Dan kan je maar beter thuis cadeaus aannemen die je later op Marktplaats kan verkopen.

Sinds Willem-Alexander koning is, vieren we Koningsdag op 27 april en wordt er door de familie nog maar één stad of dorp bezocht. Dit jaar komt de familie (weer) naar mijn stad, Groningen. Het programma bestaat uit cultuur, innovatie en aardbevingen. Ik was even bang dat de NAM een extra gasboring gaat verrichten, zodat we de koning kunnen verrassen met een echte aardbeving maar gelukkig gaat er alleen maar gepraat worden over het schudden der aarde. Ik zag al de hele Martinitoren neerdalen op de koning en zijn gevolg, hadden we dan mooi het wereldnieuws mee gehaald.

Sta ik op de 27e met een vlaggetje te zwaaien tussen het volk op de Vismarkt? Nee, zeker niet. Als ik een volksoploop kan ontlopen, doe ik dat met liefde. Bovendien, Wim-Alex en ik worden binnenkort buren en dan kan ik met enige regelmaat naar hem zwaaien, mocht ik daartoe de behoefte voelen opkomen. Mijn nieuwe woonplaats Den Haag pakt trouwens stevig uit op Koningsdag met een traditionele Geraniummarkt. Ik verheug me nu al op 2019.

Gerelateerde afbeelding

Voor de mensen die morgen toch graag met een vlaggetje willen zwaaien op de koninklijke route