Een kerstverhaal

Kennen jullie de radioreclame van ‘Radio raakt’? Het is de enige radioreclame waar ik elke keer weer aandachtig naar luister. Dat is ook de bedoeling, want de makers willen het publiek graag laten weten wat een goede radioreclame kan doen voor een bedrijf. Voor de mensen die de reclame niet kennen een korte samenvatting: Een man rijdt in een auto. Plots zit er een Française naast hem, die zwoel tegen hem ‘vite chéri, vite’ zegt. In plaats van een stel vervelende kinderen op de achterbank, liggen er 2 koffers achterin. Vol met geld.  Ze zet nog even romantische chanson op om de stemming te verhogen, terwijl zij door de regen wegsnellen van een plaats delict. De boodschap van de reclamemakers: ‘en zo bent u in 45 seconden veranderd van een gewone automobilist in een man op de vlucht.’
Fout! Deze automobilist is in luttele seconden veranderd in een gevaar op de weg. Want deze gewone man hoort opeens een Française in zijn oor hijgen en hij slaat subiet aan het fantaseren wat die sexy dame allemaal voor zwoele dingen met hem kan doen. Of wat voor spannende dingen hij met haar gaat uitspoken. Kortom, afgeleid en de kans is groot dat hij een ongeluk veroorzaakt vanwege een erotiserende radioreclame.

De realiteit voor de gewone man is natuurlijk heel anders. Hij, laten we hem voor het gemak Harry noemen, is getrouwd met een vrouw die allesbehalve zwoel en sexy is. Zij, laten wij haar voor het gemak Bertha noemen, heeft het stemgeluid én het postuur van een bootwerker en haar lach klinkt als een ren vol kakelende kippen.
Harry ligt op de dag voor kerst genoeglijk in zijn campingoutfit op de bank naar voetbal te kijken, terwijl Bertha in de keuken druk bezig is met de voorbereidingen op de dag van morgen. Gourmetten met de familie lijkt zo simpel, maar is eigenlijk handen vol werk. Want Bertha maakt het liefst alles zelf, geen denken aan dat zij haar gasten een kant-en-klaar gourmetpakket van de supermarkt voorzet. Dit betekent dus dat Harry al vroeg in december op strooptocht wordt gestuurd. Bij de boeren in de buurt jat Harry een koe, een varken en 6 kippen. Met de koe wordt een haas gevangen en de koikarpers komen uit de vijver van de buren. Het slachtwerk komt voor rekening van Bertha, daar is Harry te teerhartig voor. Plots klinkt er een hoop kabaal uit de keuken. De haas blijkt niet voor één gat te vangen en neemt de benen, terwijl Bertha met een bijl de achtervolging inzet. Het varken is zo slim om niet het hazenpad te kiezen en rent het huis uit, met in zijn kielzog 6 hysterische kippen, een lachende koe en naar lucht happende koi’s. Ondertussen slalomt de haas door het huis en hakt Bertha wild om zich heen. Vijf minuten later zijn alle dieren ontkomen, ligt Bertha uitgeteld naast Harry op de bank en is het huis veranderd in een ruïne. ‘Biertje?’, vraagt Harry. Goede vraag op het verkeerde moment. Met haar laatste krachten laat Bertha de bijl op het hoofd van Harry vallen.

Op 1e Kerstdag verzamelt de familie zich rondom het gourmetstel. Op de tafel staan schalen vol met vlees. Rollade, slavinken, karbonade, beenham, orgaanvlees, een waar feestmaal. Dat Harry is verdwenen, vindt de familie niet erg. Ze vinden hem een lapzwans en met een man minder aan tafel blijft er meer vlees over voor de rest. Bertha weet beter, Harry is gewoon aanwezig bij het diner. In de gourmetpannetjes, dat dan wel weer.

Fijne feestdagen allemaal en voor iedereen die gaat gourmetten tijdens de kerst: eet smakelijk!  😊

avondmaal2-1024x523

Dromen

dromen1Niet altijd even fijn, het hebben van een druk hoofd. Gedachten die constant alle kanten opvliegen, complete chaos, ik word soms moe van mezelf. Van me afschrijven helpt, het veelvuldig dromen niet echt. Want ik wil de volgende ochtend graag weten wat de droom heeft betekend en geloof me, daar wordt het leven niet gemakkelijker of logischer van.

De afgelopen week heb ik twee keer gedroomd over een badkamer. De eerste keer was ik met een vriend op zoek naar zijn tandenborstel in een rommelige badkamer. De tweede keer waste ik mijn haar met te veel shampoo. Wat betekent dit? De oubollige dromenboekjes in mijn boekenkast gaven weinig inzicht, maar zoek op internet op de woorden tandenborstel, zoeken, rommelig, haar wassen/shampoo en badkamer en je hele leven wordt meteen een stuk duidelijker. Zou je denken, lees vooral even mee.

Tandenborstel
Wanneer je droomt over een tandenborstel, suggereert dit dat je in de verdediging schiet als je kritiek te verduren krijgt. Je werpt een beschermende barrière op tegen mogelijke pijn. Deze droom kan ook betekenen dat je je overmatig zorgen maakt over hoe je op anderen overkomt.
Niet van toepassing, we hebben de tandenborstel niet gevonden.

Zoeken
Als je in je droom op zoek bent naar iets, dan wil je graag datgene vinden dat ontbreekt in je leven. Het kan zijn dat je op zoek bent naar een oplossing voor een probleem.
Oké, maar wat ontbreekt er dan in mijn leven? De tandenborstel van de dromenvriend? Een rustig hoofd? Een winnend staatslot? Wat mis ik, vertel het me!

Rommelig
Als je droomt dat iets heel rommelig is, dan zie je in een situatie in je leven door de bomen het bos niet meer.
Welke situatie?!

Haar wassen
Een wens u te ontdoen van een partner, vriend of collega. Of dan heb je een andere houding nodig t.o.v. een situatie of relatie.
Ik ben niet van plan om me te ontdoen van partner of vriend en ik kan met de meeste collega’s prima overweg. Ik vind ontdoen ook erg moordlustig klinken.

Badkamer
Als je droomt over de badkamer, heeft dit een rechtstreekse relatie met je instinctieve behoeftes. Je voelt een behoefte om jezelf te verfrissen. Deze droom kan ook symbool staan voor zelf-vernieuwing. Geestelijke loutering, ontdoen van het vuil van het dagelijks leven, in een andere huid kruipen.
Ergens klinkt dit als een open deur, badkamer en reinigen.

Kortom, er ontbreekt iets in mijn leven waardoor ik door de bomen het bos niet meer zie. Verstandig zou zijn om mij te ontdoen van iemand naar keuze, waarna ik mijzelf ga reinigen en in een andere huid kruip.
En wat gebeurt er vervolgens in mijn hoofd? “Hé, er is ooit eens een seriemoordenaar geweest die mensen om zeep hielp en van de huiden een pak maakte. Direct even googelen. Was het niet Ed Gein? Ja, die was het! Oh, hij had een vrouwenpak met alles erop en eraan, borsten, vagina, alles. Damn. Ik geloof niet dat ik iemands huid wil aantrekken, wat moet ik met andervrouws borsten? Of een mannenpak, brr. Nee, mijn eigen huid is goed genoeg. Waar heb ik nog meer over gedroomd? O ja, muziek. Dat betekent dat ik sterke emoties moet uiten. Dat klopt! Het was André Rieu en daar word ik altijd erg agressief van. En waarom was een dode tante aanwezig in diezelfde droom? Zij vond André trouwens ook geen zak aan. Dode tante, even zoeken, nee komt niet voor in het dromenboekje. En die tandenborstel, wat betekent dat nu echt? Ik moet trouwens ook nog iets schrijven over okselhaar en mamils. ”

Welkom in mijn hoofd. Wil ik nog iets van rust in mijn leven creëren,  dan is het verstandiger om in ieder geval te stoppen met het proberen te verklaren van mijn dromen. De boeken doneer ik aan de kringloop en ik ga een collectie tandenborstels aanleggen. Voor het geval dat.

Zombie

©DeviantArtDe meeste dromen zijn bedrog en dat is maar goed ook, want ik droom veel. Over hele bizarre situaties die ik meemaak met familie, vrienden, collega’s en ander raar volk. Vaak herinner ik mij de volgende ochtend nog goed wat ik gedroomd heb en deel ik die informatie met de man/vrouw van mijn dromen. Meestal dan he, want sommige dingen kun je maar beter verborgen houden in dromenland.

Vorige week heb ik heel leuk gedroomd over een paar collega’s. Laten we ze voor het gemak Ermanno, Stefano en Julietta noemen. Samen vormden wij een soort van A-team, we hadden ook zo’n leuk busje tot onze beschikking. Eigenlijk waren we meer een Z-team, want blijkbaar was onze core business de jacht op en uitroeiing van zombies. Het jagen bleek vaak een toevalstreffer te zijn, het uitroeien een onoverkomelijk probleem.

Op een dag bevonden Ermanno en ik ons op de oprit van een twee-onder-een-kapwoning. Julietta zat achter het stuur van de Jet-mobiel, Stefano bevond zich ergens in de woning. In het huis woonde een leuk, blond meisje en Stefano heeft een zwak voor leuke blonde meisjes. Dat betekent dat Stefano blind is voor alle mogelijke gevaren die zo’n meisje met zich meebrengt. Dit meisje was een bloeddorstig kreng, dus het was van groot belang dat Ermanno, Julietta en ik een reddingsoperatie op touw gingen zetten. Gewapend met ons gezonde verstand, betraden Ermanno en ik het huis. In een slaapkamer op zolder vonden wij Stefano in een innige verstrengeling met het kreng. Net op het moment dat het secreet een hapje uit onze Stefano wilde nemen, konden wij hem uit haar klauwen scheuren. Wij vouwden hem tot een handzaam formaat (even voor de duidelijkheid: Ermanno en ik zijn samen even lang als Stefano in zijn eentje lang is), renden met Stefano onder de oksels geklemd de trap af, trokken een sprintje op de oprit en gooiden hem én onszelf achterin de Jet-mobiel. Julietta gaf gas, dat kan ze goed, en zo reden we met een noodgang de straat uit.

Eenmaal op adem gekomen, vond Ermanno het nodig om te melden dat hij nieuwe schoenen wilde hebben. Hij heeft meer dan voldoende schoenen, de collectie van Imelda Marcos is er niets bij, maar hij bleef maar zeuren om nieuwe schoenen. Julietta was het gejammer zat en reed naar Rotterdam, zodat Ermanno zijn schoenenfetisj kon bevredigen. In Rotterdam aangekomen, stapten Ermanno, Stefano en ik uit, terwijl Julietta op zoek ging naar een parkeerplek. Rotterdam bleek een oase van rust, vol met apathisch rond schuifelende mensen. Dat had een signaal moeten zijn dat er iets niet in de haak was, maar dat signaal pikten we op dat moment niet op. In de schoenenzaak begon Ermanno te kwijlen van enthousiasme vanwege het enorme aanbod. Er moesten natuurlijk meteen schoenen worden gepast en de apathische verkoopster hielp Ermanno gedienstig bij het passen. Vreemd genoeg waren alle spiegels omgedraaid, maar je wilt natuurlijk wel weten of die schoenen je goed staan en Ermanno maakte de fout om een spiegel om te draaien, zodat hij zichzelf kon bewonderen. Fout, want zombies worden heel bloeddorstig als ze een reflectie van zichzelf zien in een spiegel. Bleek die verkoopster een zombie te zijn! Zij stortte zich met een wild gekrijs op Ermanno en wilde hem niet loslaten, ook niet nadat wij het vriendelijk hadden gevraagd. Als laatste redmiddel ging Stefano met wat naaldhakjes los op het hoofd van de verkoopster, zodat ik Ermanno onder het mens vandaan kon slepen. Met dat wilde krijsende wijf achter ons aan, renden wij de winkel uit. Op zoek naar Julietta, die in geen velden of wegen te bekennen was. Blijkbaar is het parkeren in Rotterdam een groot probleem.

Toen werd ik wakker. Weliswaar met een glimlach op m’n gezicht, maar blij dat ik niet meer door Rotterdam aan het hollen was.

De uitdaging (2)

Geef ze één vinger en meteen heb je een verlanglijstje met vijf nieuwe woorden op je bordje liggen. Of ik niet iets leuks weet te maken van Trump, leugenaar, president, kattenvoer en pindakaas. Nou nee, want dit riekt naar politiek en laat ik daar nu geen fan van zijn. In vroegere tijden straalden politici nog enige betrouwbaarheid uit, tegenwoordig heb ik het idee dat de meeste politici voor eigen eer en glorie een strijd voeren. Meest loze kreet die de laatste tijd veel voorbij komt: ik ben een populist, ik spreek voor het volk. Laat ik dat nou net niet geloven, verder vertrouw ik geen mannen die hun haar blonderen en een dode cavia op het hoofd ronddragen. Maar goed, ik wil geen spelbreker zijn en ga een poging wagen iets moois te maken van de vijf woorden. En hoewel ik eigenlijk van de sprookjesfiguren af wil, laat ik voor de allerlaatste keer Sneeuwwitje en haar dwergen opdraven.

Hij is maar een clown

De dwergen zitten met een boterhammetje pindakaas in de vuistjes geklemd, ingespannen naar de TV te kijken. ‘Waar zitten jullie naar te kijken, jongens?’, vraagt Sneeuwwitje.
‘Naar een programma over een Amerikaans staatscircus. Heel interessant’, zegt Doc.
‘Bah, dat vind ik nou echt helemaal niets aan’, zegt Sneeuwwitje. ‘Al die gekooide beesten, ik vind dat zo zielig. Over beesten gesproken, wat doen we eigenlijk met al die blikken kattenvoer? Ik denk niet dat Dikkie Dik ooit nog eens gaat thuiskomen.’
‘Nee, dat denk ik ook niet’, gniffelt Sleepy. ‘We kunnen het kattenvoer wel weggeven aan asiel Kattenlyck, daar zullen ze vast blij mee zijn.’
‘Sneeuwwitje, als we geen kat meer nemen, mogen we dan een cavia?’, vraagt Sneezy.
‘Een cavia, hoe kom je daar nu opeens bij?’
‘Nou, ik zie op TV een clown met een cavia op zijn hoofd. Die enge clown maakt hele rare bewegingen en ondertussen blijft die cavia heel stil  liggen. Zo knap en grappig, dat lijkt mij ook wel wat. Lekker een warme cavia op het hoofd, beter dan een kat op de barbe… eh, kattenbak.’
‘Wat bazel je nu allemaal voor onzin’, zegt Sneeuwwitje en ze loopt naar de kamer toe. ‘Maar jongens, dat is helemaal geen clown! Dat is president Trump van Amerika en dat op zijn hoofd is zijn haar, geen cavia.’
‘Ach welnee, dat is een echte clown en geen president. Leugenaar!’
‘Serieus jongens, ik lieg niet. Die man daar is de president van Amerika.  Echt waar.’
Van schrik duiken de dwergen achter de bank. ‘Maar Sneeuwwitje, alles wat die clown zegt, zijn toch grapjes? Dat meent hij toch allemaal niet echt?’
‘Die enge man maakt geen grapjes, vrees ik.’
‘Dus hij wil echt een muur bouwen tussen Amerika en Mexico? En waterboarden? En geen moslims in het land toelaten en alleen christenen?’
‘Ja, dat wil hij allemaal.’
‘Is de mens echt zo ver gezakt dat hij aanzet tot haat, geweld en respectloos gedrag? Waar moet het heen met de wereld?’
En dat, beste lezer, zou ieder weldenkend mens zich moeten afvragen.
trump4

De uitdaging

Op de vorige blog kreeg ik de reactie: ‘Kunnen we niet verzoekjes draaien? Wij geven je onderwerpen mee en jij maakt er iets van?’ Ja hoor, waarom ook niet. Dan verwacht je dat je een paar leuke steekwoorden krijgt, maar wat staat er op het verlanglijstje? Ruitenvloeistof, troetelbeertjes, Appingedammertjes,  puutjeplakkers en snotapen. En dat moet allemaal in één verhaal worden gestopt. Volstrekt onzinnige combinatie van woorden, maar ik ga deze uitdaging niet uit de weg. Houd u vast voor het vervolg op Sneeuwwitje gaat kamperen!

Sneeuwwitje heeft PMS

De dwergen komen thuis na een zwaar middagje darten in café Schoonmoes de Heks. In opperbeste stemming stampen ze met hun modderlaarsjes het huisje binnen, alwaar zij Sneeuwwitje in tranen aantreffen. ‘Wat is er met jou aan de hand?’, vraagt Bashful. Met betraande pandaogen (want de mascara is doorgelopen) heft Sneeuwwitje haar hoofd op en zegt met verstikte stem: ‘de ruitenvloeistof is…is…OP!’ En ze begint meteen weer te janken. ‘Oh god, je moet ongesteld worden’, zegt Grumpy en alle dwergen gaan meteen op een veilige afstand staan. Want uit ervaring weten ze waar een vrouw met PMS toe in staat is.
‘Nou meid, dan halen we toch gewoon nieuwe? Kom op, was je gezicht, we stappen in de auto en rijden naar Appingedam. Kunnen we meteen nieuwe chocola voor je kopen.’ Een glimlach breekt door op het gezicht van Sneeuwwitje. ‘Oh Appingedam! Dan kunnen we meteen op bezoek bij de troetelbeertjes!’
‘De troetelbeertjes? Wonen die niet meer in Troetelland?’, vraagt Doc.
‘Nee, ze zijn verhuisd en zijn nu echte Appingedammertjes geworden.’

Twee uur later, want Sneeuwwitje wist niet wat ze moest aantrekken, zit de meute eindelijk in de gordels en start Sneeuwwitje met enige moeite de auto. ‘Hè verdorie, altijd als ik PMS heb, heb ik moeite met autorijden.’
‘En de weken tussendoor kan je ook niet autorijden’, grijnst Happy. SMACK! Er belandt een vuist in het gebit van Happy.
‘Je had je bek moeten houden’, sist Sleepy. ‘Je weet toch hoe ze is, als ze PMS heeft?’ Ondertussen verzamelt Dopey de losgeslagen tanden en legt ze onder een kussen. Wie weet, misschien komt de tandenfee nog langs.
Een uur lang wordt er niet gesproken in de auto. Sneezy besluit dat het lang genoeg stil is geweest en vraagt aan Sneeuwwitje wat de troetelbeertjes eigenlijk uitspoken in Appingedam. ‘Nou’, zegt Sneeuwwitje opgewekt, ‘ze werken tegenwoordig in een fabriek en zijn puutjeplakkers geworden.’
‘Puutjeplakkers? Wat is dat nu weer?’
‘Puutje is Gronings voor zakje, dus eigenlijk zijn het zakjeplakkers. Zakjes om boterhammen in te stoppen en zo.’
‘Ah, zo. Ik heb ook weleens een plakkend zakje, maar daar stop je geen boterhammen bij’, gniffelt Sneezy. ‘Trouwens, die troetelbeer met die regenboog op zijn buik, is het toeval dat ‘ie roze is?’ KABOOM! Een vuist belandt tussen de ogen van Sneezy.
‘Jullie akelige snotapen!!’, krijst Sneeuwwitje. ‘Altijd van die stomme grapjes, jullie houden nooit rekening met mijn gevoelens. We gaan naar huis!’ En met gierende banden keert ze de auto op de weg. Gillend grijpen de dwergen elkaar vast, als Sneeuwwitje op topsnelheid door het overige verkeer slalomt.
Een kwartier later staan de dwergen, wankelend op de beentjes en een beetje misselijk, voor de deur van het café. ‘Zo, nu eerst een Dwarvaria, die hebben we wel verdiend. Over een paar dagen zal ze wel weer bij zinnen komen, tot die tijd blijven wij mooi met onze puutjes aan de barkruk geplakt zitten.’

En zo leefden de dwergen een paar dagen best gelukkig in café Schoonmoes de Heks.

dwerg1

Sneeuwwitje, de dwergen en een aanloopkater

Bij mijn vertrek uit Groningen kreeg ik van de collega’s een aantal notitieboekjes cadeau. Zodat ik op ieder gewenst moment mijn ideeën voor de blog aan het papier kon toevertrouwen. Sindsdien worden de boekjes intensief gebruikt. Inspiratie voor de blogs zit in alles wat ik zie, hoor en lees.  Ik noteer een paar steekwoorden en dan weet ik naderhand meestal precies wat ik wil schrijven. Meestal, want soms kom ik aantekeningen tegen waar ik echt niets mee kan. Zoals dit: ‘Sneeuwwitje voorlezen, haring happen bij tent, Dikkie Dik ritueel slachten, dwergen, Play Dwarvette, theater.’ Ik weet niet wat er in mijn chaotische hoofd omging toen ik dit opschreef, maar ik kan hier werkelijk geen chocola van maken. Wilde ik een theaterstuk schrijven over Dikkie Dik en de dwergen? Of las Sneeuwwitje de dwergen voor uit Dikkie Dik? Geen idee, maar ik ga toch een poging wagen om er een verhaaltje van te maken.

Sneeuwwitje gaat kamperen

Ook een prinses heeft weleens behoefte aan vakantie, zeker als je iedere dag moet zorgen voor 7  onzelfstandige dwergen. Sinds de mijn is gesloten, zitten de mannetjes werkloos thuis en hebben ze luiheid tot een ware kunst verheven. Sneeuwwitje is toe aan een break en boekt in een overmoedige bui een volledig ingerichte tent op Camping De Glazen Kist in Spiegeltjesmeer. Met 7 mopperende dwergen veilig ingesnoerd in hun kinderzitjes op de achterbank en aanloopkater Dikkie Dik achter slot en grendel in zijn reismand, rijdt Sneeuwwitje in haar pastelblauwe Prius naar het pittoreske dorpje. ‘Oh, het lijkt wel een sprookje!’, kirt ze als ze het dorp binnenrijdt. ‘Nou, dat is dan wel een heel slecht sprookje’, bromt er iemand op de achterbank. ‘Bah, een blauwe lucht, een gele zon, groene bomen en helder water. Ik mag toch hopen dat er een tv in de tent is, anders wordt dit een waardeloze vakantie. En hebben we ook wifi?’ Sneeuwwitje zucht en besluit niet te reageren, zij gaat zich deze week laten verwennen in de schoonheidssalon. Ze verheugt zich vooral op het bunga bunga feestje voor alleenstaande ouders aan het eind van de week, misschien komt ze haar droomprins wel tegen. Wat de dwergen gaan uitspoken, zal haar nu even een rotzorg zijn.

Nadat de koffertjes zijn uitgepakt, de dwergen met een flesje bier in de tuinstoeltjes zijn geïnstalleerd en de aanloopkater is vastgebonden aan de scheerlijn van de tent, gaat Sneeuwwitje ervandoor. Er is een feestje in het zwembad, dat wil ze niet missen.
De avond valt en de dwergen beginnen trek te krijgen. ‘Het zal toch niet zo zijn, dat we zelf voor ons vreten moeten zorgen’, zegt Sleepy. ‘Ligt er wel wat in die koelkast?’ Helaas, de koelkast is leeg en de magen beginnen te knorren. ‘We hebben wel een barbecue, maar geen vlees.’ Veertien ogen draaien zich in de richting van Dikkie Dik, die daar ietwat onrustig van wordt. Grumpy stort zich op de kat, Doc vilt het beest vakkundig en Happy rijgt Dikkie aan het spit. Dopey maakt van de aanwezige groenvoorziening een gemengde salade en Sneezy haalt bij de visboer zoute haring. Want haring gaat goed samen met kattenvlees.
Met volle maagjes en tevreden lurkend aan een zoveelste flesje bier, zakken de mannetjes na de maaltijd voldaan achterover in hun stoeltjes. ‘Ik heb wel zin om met een meisje te zoenen’, meldt Bashful. ‘Gast, je hebt haring gevreten, geen meid die met jou wil tongen. Even afgezien van het feit dat je alleen al bij het kijken naar een meisje begint te blozen’, gromt Grumpy. Bashful loopt rood aan en verbergt zijn gezicht achter de juli-editie van de Play Dwarvette.

Enfin, iedere dag herhaalt zich hetzelfde ritueel. Sneeuwwitje is de hort op, op raadselachtige wijze verdwijnen er katten uit het dorp, de visboer wordt gierend rijk van de verkoop van haring en de lippen van de dwergen komen alleen in aanraking met flesjes bier en niet met onderdelen van meisjes.
Na een week vol feestjes en spannende activiteiten, is Sneeuwwitje weer vol energie en moeten ook de dwergen toegeven dat ze een geweldige vakantie hebben gehad.
‘Zeg, waar is Dikkie Dik eigenlijk gebleven?’
‘Die is ervandoor met de Gelaarsde Kat, de sloerie.’

En ze leefden nog lang en gelukkig.

1296-main_sneeuwwitje-zeven-dwergen-disney_3

Groen

Een simpel gesprek over het bijhouden van een moestuintje en het hebben van een Prius kan bij mij tot zeer wonderlijke kronkels in het hoofd leiden. En vervolgens tot een kort verhaal. Mijn excuses voor het ongemak.

Opeens stond ze naast zijn bureau, Sandra van het Secretariaat. Sandra, hij had al een tijdje een oogje op haar.  In menig natte droom speelde Sandra de hoofdrol. Hoe vaak hij niet gefantaseerd heeft over het aanraken van haar stevige billen en borsten, het zoenen van haar lange benen van teen tot…, een rilling van genot schoot door zijn lichaam. En nu stond ze bij hem aan het bureau. Bij hem!
‘Zeg Hans, die pastelblauwe Prius is toch van jou?’, zei ze. Haar hese stem alleen al zorgde voor onrust in het lijf en even wist hij van de zenuwen geen woord uit te brengen.
‘Toch?’, vroeg ze nog eens. Hij schraapte zijn keel en bevestigde haar vermoeden. ‘Geweldig, ik ben dol op milieubewuste mannen!’, lachte ze. En voordat hij het wist, waren ze in een geanimeerd gesprek verwikkeld over duurzaamheid, een leven zonder plastic verpakkingen, tuinieren en groener dan groen leven. Tijdens het gesprek leunde Sandra steeds meer voorover, hem een mooi uitzicht gunnend op haar, in een groene beha verpakte, borsten.
‘Zeg, wil je vanavond een kopje koffie bij mij komen drinken’, vroeg ze opeens, ‘dan kan ik je mijn groenvoorzieningen laten zien’. Hij begon te stamelen en kon met moeite zijn enthousiasme in bedwang houden. Ze begon zachtjes te lachen. ‘Fijn, dan zie ik je vanavond’ en heupwiegend liep ze weg, hem in katzwijm achterlatend.

Die avond zat hij gespannen in zijn schoongeboende Prius, de klamme handjes aan het stuur. Hij had zijn netste spijkerbroek en polo aangetrokken en zich besprenkeld met Cool Water. Lekker fris en niet te overheersend, dat vindt Sandra vast fijn. Voor de zekerheid had hij een condoom-probeerpakket aangeschaft; 24 verschillende condooms, dat moest toch voldoende zijn. Om zich te ontspannen, luisterde hij naar een oud nummer van KC and the Sunshine Band:
Do a little dance
Make a little love
Get down tonight
Hij neuriede mee en voegde er in zichzelf aan toe ‘and tonight I make you my woman’. Wat kon er nog mis gaan. Hij rook fris, had 6 keer zijn tanden gepoetst en de tong geschraapt, mondwater gebruikt en de edele delen een extra wasbeurt gegeven. Hij zou Sandra niet teleurstellen!

Op de afgesproken tijd stond hij voor haar deur, met een bosje bloemen in de hand. De plastic verpakking had hij snel in het tankstation verwijderd. Ze deed de deur open en Hans moest zijn teleurstelling wegslikken. Want Sandra had een flodderig t-shirt en een ronduit smerige joggingbroek aan. Hij had gehoopt op een iets spannender outfit, maar ook in die oude zooi zag ze er verdomd sexy uit.
‘Ha fijn, je bent er! Kom verder en dan laat ik je de moestuin zien, ik heb het gereedschap al klaar liggen’. Bedremmeld volgde hij haar naar de tuin en overzag het overwoekerende geheel. Ze duwde hem een snoeischaar in de handen en vroeg hem om de heesters aan de linkerkant van de tuin met grove halen te kortwieken. ‘Dan ga ik aan de andere kant van de tuin aan de slag’ en ze maakte zich uit de voeten.

Drie uur later stond hij vuil en bezweet bij zijn auto. Hij voelde zich belazerd. In plaats van een potje tongworstelen en de smaakjes van de condooms uitproberen, had Sandra hem een glas cola aangeboden en hem bedankt voor zijn inspanningen. Om hem vervolgens de deur uit te werken. De trut. Maar wat zal ze morgenochtend verrast zijn, als ze de gordijnen van haar slaapkamer opentrekt en naar de gesnoeide heesters kijkt. Want niemand in de buurt heeft een struik in de tuin staan die versierd is met 24 opgeblazen condooms. Daar kan ze nog een puntje aan zuigen.
Er bestaat geen mooiere wraak dan zoete wraak. En met die wetenschap stapte Hans, ondanks alles, met een glimlach op zijn gezicht in de auto.