Roken

Van nature ben ik een recalcitrant mens.  Nu doe ik meestal m’n best om heel meegaand te zijn, maar zo en dan gebeurt er iets waardoor ik enorm de behoefte voel opkomen om dwars te gaan liggen. Zo heb ik deze week het idee opgevat om te beginnen met roken. Reden: mijn werkgever heeft besloten  een rookvrije organisatie te willen worden. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee, maar ik vind de hele aanpak zo vreselijk betuttelend. Ik vind niets zo erg als betutteling, dat andere mensen het allemaal wel beter weten dan jij.

‘Wist je dat roken jaarlijks 20.000 levens kost?’ Geloof me, naast de niet-rokers weten ook de meeste rokers heel goed dat hun verslaving niet erg gezond is.

‘Het rookvrij maken van onze gebouwen is ook onderdeel van ons vitaliteitsplan. Als eerste stap maken we per 2 juli de ingangen van de gebouwen en de terrassen zonder abri’s rookvrij. Zo willen we voorkomen dat bezoekers en collega’s last hebben van rokers. Totdat wij een volledig rookvrije organisatie zijn, mag je vooralsnog roken in de inpandige rookruimtes of de huidige rookabri’s buiten op het terras.’ Op sommige plekken in het land mag de ongelukkige roker paffen in de parkeergarage. Alsof collega’s en bezoekers dan geen last hebben van de rook, gecombineerd met de gebruikelijke garagedampen.

‘In het najaar delen we in ons vitaliteitsplan hoe we onze weg vervolgen naar een rookvrije organisatie. Alvast een tipje van de sluier: collega’s die willen stoppen met roken gaan we daarbij ondersteunen.’ Ik weet niet wat ‘we’ precies gaan doen, maar ik wil voorstellen dat we die verrekte rokers samen een aantal dagen opsluiten in zo’n glazen abri. Zonder sigaretten en in het volle zonlicht. We plaatsen een trog met water, maar we verstrekken geen voedsel. Zal ze leren, de stinkerds!

Ga ik nu echt beginnen met roken? Uit solidariteit? Nee, natuurlijk niet. Mijn astma vindt dat niet goed, bovendien stinken sigaretten (sigaren en pijptabak dan weer niet) en is roken een veel te dure hobby. Dan koop ik liever bier en wijn. Ik wil eerlijk toegeven dat ik het ook niet fijn vind als ik op een terras zit te genieten van rosé en bitterballen, er iemand naast mij zit die een sigaret opsteekt. Tenzij de wind de andere kant opstaat, maar dat is nooit het geval. Maar het roken volledig verbieden gaat mij te ver. Prima dat het niet meer binnen gebeurt, maar buiten moet men gewoon zijn gang kunnen gaan. Is de verwachting dat het treiteren er toe leidt dat de roker uitsterft? En zo ja, op welke groep deerniswekkende medemensen wordt daarna de aanval ingezet? De bierdrinkers, de frituurliefhebbers of de vleeseters? Kunnen we niet gewoon het motto ‘leven en laten leven, hoe ongezond dan ook’ aanhangen? Ga lekker je leven leiden zoals je dat wilt en bemoei je zo min mogelijk met dan van een ander. Bemoeizucht werkt alleen maar averechts, zeker bij de recalcitrante medemens. Of gaan ‘we’ die ook helpen, met de cursus ‘Ontkracht jezelf. Waarom in je kracht staan niet altijd wenselijk is’. Jeuk. Ben nu al tegen.

foksukroken.gif

©foksuk