Creatief met geslachtsdelen

Er bestaan mensen die graag leuke dingen met mij willen ondernemen. Mijn persoonlijke favorieten zijn eten, drinken, terrasjes doen en/of theatervoorstellingen en musea bezoeken. Vind ik meer dan voldoende voor wat betreft de sociale activiteiten, maar vriend T. heeft plots bedacht dat wij ook wel iets anders kunnen gaan doen. Iets creatiefs, namelijk piemels haken en vagina’s breien tijdens het LINDA.festival.

WAAROM zou je in vredesnaam een geslachtsdeel willen gaan fröbelen? En hoe moet ik me dat voorstellen? Liggen er bloteriken klaar, zodat je een modelletje naar keuze kan gaan breien? Of is het de bedoeling dat je je eigen geslachtsdeel gaat namaken. Spiegeltje tussen de benen en haken maar. Misschien is het maken van een selfie iets praktischer, anders zit je de hele tijd met een spiegel tussen de benen geklemd.
Bij nadere bestudering van het programma bleek dat je een kleine piemel of vagina gaat maken die je daarna als broche kan dragen. Een broche. En je  kan kiezen uit alle ‘fifty shades of brownish pink’, zodat je een matching kleurtje kan uitzoeken. Ik zie me al naast zo’n model staan. ‘Wat vindt u zelf, is uw piemel melkchocoladebruin, mokka of toch meer koffie-verkeerd?’
Hoe dan ook, WIE wil er in vredesnaam met een piemeltje op de borst geprikt, rondlopen?
‘Jakkes, u heeft een eng wurmpje op uw blouse zitten.’
‘Nee, dat is een piemel. Kijk, dit is de voorhuid en….’
‘Dit verdorde roosje vind ik wel schattig.’
‘Eh, dat is mijn vagina.’

Kijk, het enige waar die zelf gefröbelde geslachtsdelenbroche handig voor gebruikt kan worden, is speeddaten. Je prikt allemaal de zelfgemaakte piemel- of vaginabroche op de borst, schuifelt wat tegen elkaar aan en je kijkt of je een match bent. ‘Kijk nou, het past precies en onze bruinrozige kleuren staan ook goed samen!’
Wel wil ik voorstellen om de broche-collectie uit te breiden met andere lichaamsonderdelen, zoals gepunnikte billen of lippen van macramé, zodat iedereen aan zijn trekken kan komen.
Over trekken gesproken, op het LINDA.festival kan je ook meedoen aan een Aftrekcursus. Voor de mensen die liever ergens de tanden inzetten, is er een workshop kutcakes versieren.
Gelukkig ben ik in het laatste weekend van september erg druk…

 

kutcakes

Kutcakes ©Vrouw Holland

 

 

Terugblik

Terugkijken op wat is geweest, vind ik meestal een zinloze activiteit. Natuurlijk kan je lekker dagdromend terugdenken aan de mooie dingen die in je leven zijn gebeurd, maar er zijn ook genoeg dingen die je liever vergeet. Of je totaal niet kan herinneren, omdat je ook weleens een saaie dag hebt. Die dagen van opstaan-douchen-aankleden- fietsen-werken-fietsen-koken-afwassen-uitkleden- naar bed. Dat soort dagen.
Wel ‘zinvol’ is het terugkijken op een blogjaar. WordPress geeft mooie statistieken die mij veel leren over ‘mijn’ lezers/volgers. Een paar cijfertjes:

  • In 2017 heb ik 50 blogs afgeleverd, die samen 5.578 keer zijn gelezen. Een gemiddelde van 111,56 lezers per blog.
  • De lezers bevinden zich in 46 landen, de top 3 bestaat uit Nederland (logisch), de Verenigde Staten (verrassend) en België (niet zo verrassend).
  • De meest populaire blogs waren Vreemdgaan (665 keer!), Bonken in Boedapest, Minnaar en Sexshop.
  • Gebruikte zoekwoorden zijn onder andere: polyamorie twee vrouwen en een man, privé strand romantisch en linksdragend.

Ik weet niet of het jullie opvalt, maar mijn lezers (jullie dus) zijn blijkbaar erg geïnteresseerd in relaties en seks. Met de nadruk op seks. Ik durf met zekerheid te stellen dat de lezers van Vreemdgaan hoopten dat ik kinky dingen aan het uitspoken was met een niet-echtgenoot. Alsof ik daarover zou schrijven, ga jullie schamen! De teleurstelling moet erg groot zijn geweest toen bleek dat de blog over de kapper ging. Een Braziliaanse kapper  weliswaar, maar toch. Maar goed, men wil dus lezen over bonken met de linksdragende minnaar in een Hongaarse sexshop, terwijl de polyamoreuze sidekick ergens op een strand romantisch ligt te doen. Ik geloof dat het een uitdagend jaar voor me gaat worden, want ik houd mijn lezers graag te vriend. Dus ook in 2018 zal ik schrijven over seks en relaties. Suggesties zijn welkom!

chaos theory of a single mom

Chaos theory of a single mom (and that’s not me)

 

Bonken in Boedapest

Nee, ik ben niet in Boedapest geweest. De stad staat nog wel op mijn verlanglijstje, maar ik moest het de afgelopen week doen met spannende verhalen uit de tweede hand. Oftewel, ik heb noodgedwongen voor luistervink gespeeld in een restaurant. Man en ik waren net gezellig de week aan het doornemen, toen aan het tafeltje naast ons 3 jongedames sterke verhalen aan het uitwisselen waren. Hoewel, eigenlijk had 1 dame de sterke verhalen en deden de andere 2 niets anders dan instemmend hummen. Meisje 1 was namelijk in Boedapest geweest, had daar een jongen ontmoet en het weekend al bonkend in het zwembad doorgebracht. Haar woorden, niet de mijne. Na het bonkfestijn heeft ze hem nooit meer gezien. Kan gebeuren.
J., als een echte veiligheidsexpert, nadenkend over de praktische uitvoering van het geheel: ‘Hoe doe je in vredesnaam een condoom aan in het zwembad?’
‘Misschien had ‘ie het ding al omgebonden.’
‘Nee, dat lijkt mij sterk.’
‘Vraag anders even.’
‘Laten we dat maar niet doen.’
‘Misschien bedoelt ze wel dat ze in kleedhokjes of zo met die jongen gebonkt heeft.’
‘Nee, ze bedoelt echt in het water.’
‘Zonder condoom, dat kan natuurlijk ook nog.’
‘De jeugd van tegenwoordig……’

Al dat geklets over water en het consumeren van 3 biertjes, zorgden ervoor dat J. dringend toe was aan een plaspauze en dat terwijl het volgende spannende verhaal werd verteld. Bij terugkomst:  ‘Wat heb ik gemist?’
‘Nou, er was een feestje in haar studentenhuis en er was een jongen die zij leuk vond. Dus toen heeft ze snel haar vriendje gedumpt en die andere jongen haar kamer laten zien. Vervolgens heeft hij haar 3 keer haar kamer laten zien, inclusief de kledingkast.’
‘Ach, en toen?’
‘Nou, toen bleek dat hij haar erg leuk vond en wilde hij daten. Maar hij was pas 22 en student, terwijl zij al 25 was en een baan had. En dat studentenhuis waarin hij woonde was smerig, dus dat werd natuurlijk helemaal niets. Wat ze wel jammer vond, want hij was echt heel erg leuk.’
‘De jeugd van tegenwoordig …..’
‘Opa.’

We hebben een geweldige avond gehad, mede dankzij ‘bonken in Boedapest’ en haar 2 vriendinnen. Het eten was trouwens ook top. 😉

Vulva

Seks verkoopt, dat bleek maar weer eens na mijn vorige blog. Tag het woord seks en je hebt meteen meer lezers. Mensen willen met je praten over speeltjes of dragen spontaan nieuwe onderwerpen aan voor een volgende blog. Mijn moeder bijvoorbeeld. Zo zit je niets vermoedend een koekje bij je kopje thee weg te werken, zo krijg je opeens een paginagrote foto van een vulva onder je neus geschoven. Het blijkt een artikel te zijn uit de Linda, waarin foto’s van vulva’s open en bloot met de buitenwereld worden gedeeld. Opdat wij vrouwen weten dat die dingen er rommelig uit horen te zien en er geen enkele reden is om naar de plastische chirurg te rennen voor bijsnijdactiviteiten.
‘Kan jij hier iets mee?’, vraagt mijn moeder. Ik besluit eerst mijn koekje op te eten om daarna de foto’s uitgebreid te bestuderen.
‘Nooit geweten dat er zoveel variatie zit in die dingen’, zegt mijn moeder.
‘Hoe vaak lig je in het kruis van een andere vrouw te koekeloeren, mam?’
‘Nooit!’, zegt mijn moeder monter en dat vind ik een geruststellende gedachte.

Nu heb ik al eens iets geschreven over de Playboypoes, dus ik voel niet de behoefte opkomen om over vulva en vagina te schrijven. De vulva is trouwens het buitenwerk van het vrouwelijke geslachtsdeel, de vagina de toegangsweg tot het Beloofde Land. Afhankelijk van de vrouw varieert het Beloofde Land zich van Sahara tot Chersonissos in het hoogseizoen.  Van extreme droogte tot overmatig alcoholgebruik, zogezegd.

Ook T. laat zich niet onbetuigd.  Hij laat luidkeels aan iedereen die het (niet) wil weten dat ik zijn zorgvuldig opgebouwde reputatie aan het vernietigen ben. ‘Alles voor extra lezers, sweetie!’  De schat. Vervolgens stuurt hij mij een link naar een artikel over een vibrator die je zelf in elkaar mag knutselen. Waarom zou je in vredesnaam zo’n ding zelf in elkaar willen zetten? Voordat je het weet houd je schroefjes over en gedraagt de vibrator zich als een onhandige, raggende man in de turbostand.
Maar goed, in T. is het beest los sinds hij de massagestaaf heeft gezien. Over beesten gesproken, ik las deze week dat het op 14 maart Steak and Blowjob Day was.  Tenzij je getrouwd bent, dan is het alleen steakdag. Ooit eens bedacht door een Amerikaanse DJ, omdat er geen specifieke dag voor mannen zou zijn. Wat natuurlijk onzin is, ze hebben al jarenlang dierendag op 4 oktober. Gaat de vrouwendag over emancipatie, de mannendag gaat natuurlijk over voedsel en seks. Typisch. Misschien moeten wij vrouwen ook een dag hebben voor ons eigen plezier. De Nationale Vulva en Vagina Verwendag, bijvoorbeeld. Voor je eigen genot gaan is ook heel geëmancipeerd. Waarvan akte.

20170303_192600

Hon-en-katedral, Niki de Saint Phalle @Stedelijk Museum

Sexshop

seks1Wisten jullie dat je in Rotterdam heel goed kunt windowshoppen? Echt waar. We waren onderweg naar het museum toen T. opeens tot stilstand kwam en de woorden ‘oh cool’ over zijn lippen liet rollen. Met glanzende oogjes stond hij te kijken naar een lakleren serveersteroutfitje. Koel was het pakje zeker voor de tijd van het jaar; een te kort rokje, om over het topje maar te zwijgen. Eén keer de armpjes in de lucht en de zogende onderdelen van de vrouw krijgen opeens een hoop extra frisse lucht te verstouwen. Carnaval was al achter de rug, dus ik was wel benieuwd waarom hij het pakje zo cool vond. ‘Nou gewoon, dat dat allemaal maar kan, zo in de etalage.’ Naast het serveersteroutfitje hing een constructie van bouwmarktmaterialen. Kettingen, klemmetjes, boutjes, moertjes, the works. T. vroeg zich af hoe je dat in vredesnaam moest aantrekken, totdat opeens het licht bij hem aanging. Gelukkig maar, want ik was al bang dat hij naar binnen zou stappen om de 50 shades of metal aan te passen. Ik denk niet dat ik dat zou hebben overleefd.

Later op de dag bleek dat er praktisch in iedere straat in het centrum van Rotterdam een sexshop is te vinden. Zo stonden we op een gegeven moment voor de etalage van een Kijkshopachtige speelgoedwinkel voor volwassenen. Ook hier een hoop ijzerwaren te koop en verder de nodige strafwerktuigen, leren pakjes en obscuur uitziende staafmixers. Het was ons wel duidelijk dat mixen met de knots aan het uiteinde van het apparaat niet aan te raden is, maar we hadden geen idee wat het nut van het enge ding zou kunnen zijn.
‘Kan je zo’n ding naar binnen werken?’
‘Dat lijkt mij nou niet echt de bedoeling. Of überhaupt prettig.’
‘Nee. Hoewel sommige mensen tot hele gekke dingen in staat zijn.’
Waarom we niet naar binnen zijn gestapt om uitleg te vragen weet ik niet, maar we hebben besloten dat de staafmixer voor de externe, stimulerende werking is bedoeld.*  Dat leek ons de enige juiste toepassing, andere suggesties leverden alleen maar nachtmerries op. Of plaatsvervangende pijn.

Het zal jullie duidelijk zijn dat T. en ik een gezellige dag hebben gehad. We moeten binnenkort maar eens een vergelijkend warenonderzoek in een andere stad gaan uitvoeren. Ter leering ende vermaeck.

* Mijn vrienden van Google hebben het ding als een massage-apparaat geïdentificeerd. Er werd wel aangeraden om glijmiddel te gebruiken…..

seks2

My little pony???

Foto’s van Dick

Geen paniek, ik ben niet van plan om een fotogalerij te plaatsen van mannen die Dick heten. Nee, dit gaat over mannen die dick pic’s versturen. Voor de Neanderthalers onder ons: kerels die hun piemel in opperste staat van paraatheid fotograferen en dit graag met een vrouw of man naar keuze willen delen via WhatsApp. Een medeblogster schreef er onlangs een hilarisch verhaal over, ik ben ondertussen blij dat ik een keurig getrouwde vrouw ben en niet tot de dick pic-doelgroep behoor.

Nu is het in het digitale tijdperk ongelooflijk gemakkelijk om snel foto’s te maken en te versturen, maar dat was zo’n 25 jaar geleden wel anders. Stel je eens voor: je bent een man en je wilt iemand verrassen met een foto van je geslachtsdeel. Je bent in het bezit van een analoge camera, dat is zo’n apparaat waar een filmrolletje in geplaatst moet worden. Je hebt voor de gelegenheid een rolletje van 24 foto’s gekocht, 36 leek je teveel van het goede, en gaat aan de slag. Je sjort de boel in model en probeert Dicky goed in beeld te krijgen. Dat is best lastig, want je kunt niet controleren wat je gefotografeerd hebt. Iedereen kent die oude familiefoto’s wel, er mist altijd wel ergens een kop of iemand hangt de klootzak uit. En als je pech hebt, heb je een hele oude camera  en moet je na het maken van een foto, de film zelf doordraaien. Doe je dat niet, dan heb je ineens een woud van piemels gecreëerd. Kortom, je bent uiterst geconcentreerd bezig en nadat je Dicky van alle kanten hebt belicht, breng je het volgeschoten rolletje naar de Hema. Want de foto’s moeten ontwikkeld en afgedrukt worden. Een week later mag je je levenswerk komen ophalen en hoop je dat je niet ter plekke, tussen rookworst en tompouce, wordt aangehouden voor het fabriceren van porno.

Eenmaal in het bezit van de foto’s selecteer je de ‘mooiste’ exemplaren, zet je op de achterkant je telefoonnummer en handtekening (‘veel liefs van Willie’), stopt ze in een voldoende gefrankeerde envelop en verstuurt ze naar de vrouw of man naar keuze. Toentertijd werd de post echt nog op de volgende dag bezorgd, dus je zit de hele dag naast de telefoon om te voorkomen dat je moeder het gesprek aanneemt. Voor de jeugd: vroeger zat de telefoon vast aan een snoer en deden we niet aan mobiliteit. ’s Avonds gaat eindelijk de telefoon, maar het is niet de beoogde love interest. Nee, het is een woedende ouder die je ballen op het hakblok wil leggen en de messen al aan het slijpen is. Conclusie van dit alles: de kans is zeer klein dat er in het analoge tijdperk op grote schaal dick pic’s werden gedeeld. Teveel gedoe.

In het huidige digitale selfietijdperk kan iedereen zich heerlijk uitleven met het fotograferen van de kroonjuwelen. Echter, de meeste vrouwen krijgen liever andere juwelen voorgeschoteld. Dus mannen, stop met die flauwekul tenzij je jezelf graag voor paal zet. Delete die foto’s of verbouw ze tot een ‘piek met ballen’-kerstkaart. Zal je oma blij mee zijn. En, probeer eens op de ouderwetse manier iemand te versieren. Is niets mis mee en een stuk spannender. Gewoon proberen, kop omhoog, borst vooruit en gaan met die banaan!

 

happy2

Hulpmiddelen

Onlangs vertrouwde iemand mij toe dat hij hulpmiddelen naast het bed had liggen. Ik was lichtelijk verbaasd, want een jonge god als hij leek mij nou niet echt prestatieverhogende middelen nodig te hebben. Maar goed, ik zat me natuurlijk meteen af te vragen wat voor speeltjes hij op het nachtkastje heeft liggen. En hoe hij die gebruikt en met wie. Zit er een Christian Grey in hem verborgen en zweept hij er lustig op los of hebben we het hier over viagra pillen. Ik stond op het punt hem te vragen waar het ventieltje van zo’n opblaaspop eigenlijk zit, toen hij mij ernstig teleurstelde. Want zijn hulpmiddelen zijn middelen om een bejaarde uit het bed te takelen. Denk hierbij aan rollator en optrekstang. Ik vond het wat overdreven, zou oud is hij nu ook weer niet, maar het verhaal werd nog veel erger. Hij heeft ook van die vreselijke nordic walking stokken en sorry hoor, maar dan ben je echt bejaard. Ja, ik weet dat nordic walking in Finland is ontstaan als zomertraining voor langlaufers en dus als een echte sport wordt gezien. Dat het niet zo maar in het wilde weg prikken is met die stokken, maar dat je er voor moet trainen met behulp van echte instructeurs. De stokken moeten van de juiste lengte zijn, met passende handgrepen en lussen. Je kan niet zomaar met iedere willekeurige stok de paden en lanen afdraven. Dus een echte sport, maar waarom zie ik in dit land dan alleen maar bejaarden rondstampen met die stokken? Meestal echtparen in matching outfitjes, aangeschaft bij de ANWB. Niets mis mee, de ANWB verkoopt kwaliteit, het is alleen zo vreselijk stereotiep. Ik heb ook niet de indruk dat de bejaarden getraind hebben, het lopen met nordic walking stokken dient volgens mij een heel ander doel. Vanwege de spike onderaan de stok is het namelijk een uitstekend wapen om een voorbijrazende wielrenner van zijn racefiets af te prikken. Want zeg nu zelf, die wielrenners houden met niemand rekening en jagen iedereen de stuipen op het lijf met hun gevaarlijke gedrag in het verkeer. Ik voel zelf wel eens de behoefte opkomen om zo’n gast van z’n fiets te meppen of een stok in de wielen te steken. Nordic walking stokken als zelfverdedigingsinstrument, eigenlijk nog niet zo’n gek idee. Toch maar eens op Marktplaats kijken voor een leuk setje.

nordic walking 1