K-week

Het was deze week een echte K-week, in meerdere opzichten. Tijd voor een weekoverzicht!

Zondag 10 december
Op tijd naar Amsterdam, want volgens de weermensen zou het heftig gaan sneeuwen. De ene helft van Nederland denkt dan dat het wel mee zal vallen, bij de andere helft slaat de paniek toe. Ik word alleen maar sikkeneurig; de weergoden weten heel goed dat ik niet van sneeuw houd, maar gooien die zooi toch gewoon naar beneden. Kortom, Marita is om 1 uur ’s middags in Amsterdam, wandelt in 10 minuten naar haar kamer en ziet er bij aankomst uit als een minivariant van de Yeti (het beest, niet de auto). K..weer, vreselijk. Na een grote mok warme chocolademelk gaat het wel weer een beetje. Een klein beetje maar, want maandag is in aantocht.

yeti1

Yeti

Maandag 11 december
Er ligt sneeuw, er rijdt een tram en ik ben op tijd op m’n werk. So far so good. Echter, het weer wordt nog meer K.. dan gisteren. Rond het middaguur raadt de werkgever (een deel van?) het personeel aan om het pand te verlaten. Nu sneeuwt het buiten, dus ik blijf liever binnen. Om half 5 verlaat ik kantoor, waarin nog een enkele collega ronddwaalt. De tram rijdt gelukkig nog, de rest van het openbaar vervoer ligt dan al plat.

Dinsdag 12 december
Glibberend naar de tramhalte. De eerste tram heeft vertraging, zit bij aankomst stampvol en ik besluit op de volgende tram te wachten. De tweede tram is ook wat aan de late kant, maar zit nog voller dan de eerste. Ik zie de derde tram al aankomen, dus ik besluit als enige om me niet in die tweede tram te proppen. Zeker niet als ik zie dat de lichten uitgaan in de tram en de trambestuurder moeite heeft om de boel weer op te starten. Enfin, tram twee verlaat de halte, tram drie rijdt binnen en ik stap in een bijna lege tram. We rijden lekker, maar na drie haltes blijven we opeens stilstaan. Blijkt dat tram twee de geest heeft gegeven en die moet eerst worden weggesleept voordat we verder kunnen. Twintig minuten later rijden we weer en ben ik een uur later op het werk dan gepland. K.. openbaar vervoer!

Woensdag 13 december
Ik sta al vroeg op het station omdat ik om 9 uur een afspraak in Den Haag heb. Uit voorzorg neem ik een eerdere trein en dat is maar goed ook, want deze trein heeft al 20 minuten vertraging. Best wel K.., maar ik ben op tijd in Den Haag en stap in de tram. Kom aan op plaats van bestemming, moet nog even schuilen in het tramhokje omdat het hoost, en dan gaat de afspraak niet door vanwege onvoorziene omstandigheden. K.. dus, maar kan gebeuren. Dan maar weer terug richting centrum, om onderweg nog een korte koffiebreak te houden bij vriend K. Hij geeft me een thermosmok koffie mee voor onderweg, de schat. De mok wordt ingepakt in een plastic zakje en een papieren zakdoekje, omdat het ding de neiging heeft om te lekken en ik moet de mok rechtop houden in de boodschappentas. Dat is prima gelukt, totdat ik in de trein stap en de tas neerzet op het bankje. Mok leeg, tas en bankje vol met koffie. Met een rondslingerde Metro en papieren zakdoekjes dep ik het bankje en de vloer schoon. Feest, echt.

koffie1

Koffie en een nieuw treinstel

Donderdag 14 december
Kerstpakket, Kunst en Kerstborrel. Het kerstpakket heb ik gedoneerd aan de voedselbank, simpel. Tijdens de lunchpauze komen de kunstenaars van Outsider Art vertellen over hun werk dat bij ons in de hal wordt tentoongesteld. De kunstenaars zijn mensen met een beperking en maken werkelijk prachtige kunst. https://www.outsiderartmuseum.nl/nl/ (in de Hermitage Amsterdam)
’s Avonds is er de miwibo, de midwinterborrel. Dat is een soort kerstborrel, maar dan met een geselecteerd gezelschap van leuke mensen. Gezellig!

Vrijdag 15 december
De vrijdag begint best oké, eigenlijk. Wasje draaien, vuinisje wegbrengen, koffietje drinken en naar het stationnetje om een treintje naar Groningen te pakken. Thuis moet ik nog even naar de apotheek, maar kom erachter dat de hele buurt is omgetoverd tot een hindernissenbaan. Weg- of bouwwerkzaamheden en bejaarden van wie het rijbewijs al in de Tachtigjarige Oorlog had moeten worden ingetrokken. De apotheek bevindt zich tegenwoordig in een verzorgingstehuis dat in het bezit is van ‘sluisdeuren’. Dan gaat de tweede deur pas automatisch open als de eerste automatisch wordt gesloten. Dat werkt heel goed, zolang niemand zijn busje vlak voor deur één neerzet, om bejaarden uit te laden. Dan gaat deur twee niet open. Heb een kwartier gevangen gezeten tussen twee deuren, fantastisch. K..-personenvervoer.

Iemand anders nog iets leuks meegemaakt, de afgelopen week?

Tram

Omdat ik zin heb om weer eens vreselijk te gaan zitten zeuren, wil ik het vandaag hebben over de tram. Nu vind ik de tram in principe een fijn vervoermiddel en met enige regelmaat stap ik in tram 5 om naar mijn werk te gaan of reis ik de andere kant op, richting Museumplein. Best prettig, maar er zijn toch ook een paar ergernissen die ik graag met jullie wil delen.

Staand volk
Je staat bij de tramhalte en ziet in de tram die aan komt rijden een grote groep mensen staan. Je denkt dat het druk is en dat jij ook moet staan. Je bent acuut chagrijnig op de vroege ochtend, maar als de deuren opengaan, zijn er nog genoeg zitplaatsen. Het blijkt dat sommige mensen het fijn vinden om alvast voor de deur (in de meeste trams zowel de in- als uitgang) te gaan staan, omdat ze er over 8 haltes uit moeten. GA ZITTEN, MAFKEZEN! Echt, wat is dat om voor die deur te gaan staan, zodat andere mensen veel moeite moeten doen om in- of uit te stappen. Als je dan zo nodig moet staan, ga dan ergens strategisch staan. Sukkels.

Kinderwagens
Een tram is zo ingericht dat mensen in een rolstoel of mensen met een kinderwagen er ook gemakkelijk gebruik van kunnen maken. Dat is natuurlijk prachtig, maar waarom hebben die kinderwagens van tegenwoordig de grootte van een Hummer? Nou? Hoe lang is nu zo’n baby? Ergens tussen de 50 en 75 centimeter? Die heeft toch niet een vierkamerappartement voor zichzelf nodig? Baby kan best in een kleiner wagentje liggen. Maar nee, blijkbaar moeten er ook 10 luiertassen, de hele inboedel van een speelgoedwinkel, 6 flessen wijn, een stokbrood en een schoonmoeder vervoerd worden in de kinderwagen. Belachelijk, echt. Eén zo’n Hummer-kinderwagen in de tram en er kan niemand meer bij. Ik wil voorstellen dat we een toeslag gaan vragen aan mensen als ze zo’n groot ding de tram in manoeuvreren.  Dat zal ze leren!

Stinkende mensen
Sommige mensen vinden persoonlijke hygiëne niet belangrijk. Dat is niet erg, zolang zij zich bevinden in hun eigen habitat. Maar als ze de boze buitenwereld binnenstappen, zou ik het wel fijn vinden als ze zich zouden wassen. Met een HG-reiniger en een staalborstel. Want sommige mensen stinken echt enorm. De afgelopen week ging er een dame voor mij zitten die zich niet had gedoucht na het sporten, te ruiken aan de odeur die zij verspreidde in de tram. Dat, of ze had een pan met hachee of uiensoep in haar sporttas verstopt.

Toeristen en scholieren
Een pot nat. Er zijn er gewoon teveel van. En dus kan een normaal mens niet lekker trammen. Toeristen moeten leren dat zij lopend meer zien van een stad en scholieren kunnen best fietsen, dat is een stuk gezonder dan op hun luie reet naar een mobiel schermpje te staren. Of luidruchtig roddelen met medescholieren. Bloedirritant, zo ’s ochtends vroeg. Wie kan het wat schelen dat Bradley zijn tong in de mond van zowel Britney als Chanelle heeft gestopt? Mij niet in ieder geval. In dit #MeToo-tijdperk mag die Bradley trouwens eerst weleens goed nadenken, voordat hij zijn tong laat verdwijnen in andermans mond.

De komende week wordt regen, natte sneeuw en ander ongein verwacht. Ik kan me er nu al op verheugen.