Sfeer

Man en ik kijken graag naar woonprogramma’s. Niet omdat wij van plan zijn om te verhuizen of, erger nog, een verbouwing uit gaan voeren. Nee, wij vinden de mensen die aan dat soort programma’s meedoen bijzonder grappig. Neem nou zo’n stel dat graag wil verhuizen in hun vertrouwde omgeving. Ze hebben al 263 woningen bezocht, maar kunnen niets vinden dat aan hun eisen voldoet. En die eisen zijn helemaal niet bijzonder. Ze willen een woonkeuken, 3 slaapkamers, een badkamer met ligbad, een tuin en dat allemaal in een levendige omgeving. Moet niet zo moeilijk zijn, lijkt ons. Dus hup, op pad met een presentatrice en een meneer met verstand van wonen. Al gauw wordt duidelijk waarom ze geen leuke woning kunnen vinden. Want ook al vinden ze zichzelf enorm gemakkelijk, in werkelijkheid is het een stel azijnzeikers. Het begint al bij de voordeur van huis nummer 1.
‘Nou, het ziet er wat klein uit en de kleur van de voordeur is niet onze smaak.’
‘De deur kan een nieuw likje verf krijgen’, aldus de man-met-verstand-van-wonen.
‘Ja, maar dan hebben we er wel werk van.’ De tenen beginnen bij ons al krom in de pantoffels te trekken. Eenmaal binnen gaan ze helemaal los en wordt er misprijzend naar het meubilair gekeken.
‘Oh, dit is zó niet ons. Ik vind die bank echt niet mooi en ik houd ook niet van gele bloemen.’ Alsof het huis met inboedel en al wordt verkocht.
‘Ja weet je, ik ben heel gevoelig voor sfeer. Echt heel gevoelig en het voelt hier heel donker en kil aan. Volgens mij is er onlangs iemand in dit huis overleden, klopt dat?’ Nee, maar als je zo doorgaat ben jij de eerste.
‘De buurt is wel erg druk.’
‘Jullie wilden toch een levendige omgeving?’
‘Jahaa, maar niet te druk. Hier is het echt heel druk, ik zag net nog iemand fietsen.’

Huis nummer 1 wordt het dus niet. En huis nummer 2 en 3 ook niet. De tuin is te groot, te klein, met te veel of te weinig gras. Het ligbad is te wit of niet wit. Het eigen bed past niet in de slaapkamer, ook al is het bed dat er nu staat net zo groot. De parketvloer moet worden gelakt, er moet een muur worden gesloopt en de keuken is aan vervanging toe. Oftewel, aan alles mankeert wel iets. Maar het ergste is nog dat ze zeuren over het gebrek aan sfeer. Sfeer maak je immers zelf. De een houdt van Rivièra Maison en de ander van industrieel. De een wil alles met steigerhout, terwijl een ander liever veel glas in het interieur heeft. Ronde vormen, harde lijnen, veel kleur of liever zwart-wit, sfeer en inrichting is iets persoonlijks. Zo heeft mijn man ons huis omgetoverd tot een mancave. Gordijnen dicht opdat de stofnesten aan het zicht worden onttrokken, stereo op heavy metal-concertsterkte, bier en whisky binnen handbereik, wc-bril in de opwaartse stand en de planten dood in de pot. (bloempot, niet wc-pot) Helemaal zijn sfeer en niet de mijne. En hoor je mij klagen? Nee, want ik heb mijn eigen domein waar ik wierook in de fik steek, kaarsjes brandt, Sublime FM luister en foto’s van naakte vrouwen aan de muur heb hangen. Ik vind het gezellig en om het even klef af te sluiten:

home_collage

Vlnr: Jeuk – Fijn – Altijd!

Wonen voor gevorderden

Het Financieele Dagblad

Hoewel ik voor doordeweeks al een fijne kamer op een geweldige locatie heb, kan ik het niet nalaten om regelmatig op Funda te kijken wat voor leuke huisjes er te koop staan in Amsterdam. Want stel je voor dat ik opeens heel erg rijk word, dan zou het toch fijn zijn om eigen pied-à-terre te bezitten. Tot op heden werkt de Staatsloterij niet heel erg mee, maar ik blijf stille hoop hebben op betere tijden.

Bij het bekijken van de plaatjes op Funda begint het me steeds meer op te vallen dat veel woningen eruitzien alsof ze solliciteren voor een plekje in een woonblad. Dat, of de huidige eigenaren lezen woonbladen en zijn driftig aan het kopiëren. Zo’n copycat-inrichting levert weliswaar prachtige plaatjes op, maar is ook dodelijk saai. En vanwaar al die close up foto’s van accessoires in het huis? Of is dat schattige vaasje met een enkele tak inbegrepen in de prijs? Denkt men dat ik spontaan begin te kwijlen bij het aanschouwen van een foto van een voorraadpot met ontbijtgranen? En dat ik dan meteen ga bellen met de vraag of het een Ikea-pot betreft en of de granola zelfgemaakt is? Ik geloof meteen dat er mensen (vrouwen) meteen voor de bijl gaan bij het zien van dit soort plaatjes, maar ik ben toch echt meer geïnteresseerd in bijvoorbeeld het hang-en-sluitwerk en de indeling van de woning. Past het bed in de beoogde slaapkamer of wordt het klimmen voor gevorderden, kan je lekker je benen strekken op het toilet of heb je je knieën in je gezicht zitten, dat soort dingen.

De bijbehorende teksten zijn ook geweldig. Alle unieke (haha) woningen bevinden zich op een TOP-locatie, meestal uit de categorie ‘hip and happening’. Als het erg tegenzit is het een karakteristieke woning, dat is een mooie term voor ouwe meuk. Is het een monumentaal pand, dat klinkt zo lekker gewichtig, dan betekent het dat je te maken hebt met zeer ouwe meuk. Leuk en knus is niets anders dan dat je eigenlijk je kont niet kunt keren in het huis. Dit geldt ook voor ‘smart living’ en ‘efficiënt ingericht’. En wat boeit het dat er in de keuken sprake is van panoramic design? Het zal me werkelijk een zorg zijn of de oven en de magnetron panoramisch naast elkaar zitten. Bij mij thuis bevindt de magnetron zich niet eens in de buurt van de keuken.

Nu zal geen makelaar zich iets aantrekken van mijn mening. De woningmarkt in Amsterdam is zo overspannen dat huizen binnen een paar weken verkocht zijn. Voor belachelijke prijzen. Ik blijf voorlopig met enig verlangen naar de advertenties kijken, in afwachting van de welwillendheid van de Staatsloterij. Fingers crossed.